Een beleidsnota, gepubliceerd op 6 november door het immigratieportaal Moving2Canada, onthult dat Ottawa stilletjes de doelstelling om het aantal tijdelijke bewoners terug te brengen tot “minder dan 5% van de Canadese bevolking” heeft verschoven van eind 2026 naar eind 2027. Het artikel, gebaseerd op achtergrondbriefings, bevestigt ook dat Statistics Canada – en niet IRCC – de basispopulatiecijfers zal leveren die gebruikt worden om de naleving te berekenen.
Deze verschuiving geeft de federale en provinciale overheden een extra jaar om duizenden houders van studie- en werkvergunningen af te bouwen of om te zetten naar permanent verblijf. Voor bedrijven die afhankelijk zijn van werkgeversgebonden LMIA-vergunningen betekent dit minstens één jaar extra voordat strengere toewijzingsregels ingaan; desalniettemin moeten bedrijven de vervaldatums van vergunningen nauwlettend volgen, omdat de criteria voor verlenging worden aangescherpt.
![IRCC verlengt tijdelijke limiet van 5% voor verblijfsvergunningen tot 2027 en verduidelijkt gegevensbron]()
Onderwijsinstellingen passen hun wervingsdoelen al aan voor het academisch jaar 2026-27. Het aantal internationale studenten zal volgend jaar dalen tot 155.000 – de helft van het plafond voor 2025 – en daarna rond de 150.000 blijven. Hogescholen die sterk leunen op collegegeld uit India, Nigeria en de Filipijnen, haasten zich om zich te diversifiëren naar Franstalige markten die Ottawa blijft aanspreken.
Voor mobiliteitsmanagers is de belangrijkste boodschap dat de voorraad tijdelijke bewoners – via het International Mobility Program, TFWP en studievergunningen – zal worden getoetst aan een bewegend numeriek plafond in plaats van aan vraaggestuurde uitgifte. Vroegtijdige personeelsplanning en strategieën voor permanent verblijf (PNP, Express Entry) worden cruciaal om essentieel talent na 2027 in Canada te houden.
IRCC zal naar verwachting vanaf januari 2026 kwartaalrapporten over de voortgang publiceren; organisaties doen er goed aan zich op deze updates te abonneren en de duur van opdrachten hierop aan te passen.
Deze verschuiving geeft de federale en provinciale overheden een extra jaar om duizenden houders van studie- en werkvergunningen af te bouwen of om te zetten naar permanent verblijf. Voor bedrijven die afhankelijk zijn van werkgeversgebonden LMIA-vergunningen betekent dit minstens één jaar extra voordat strengere toewijzingsregels ingaan; desalniettemin moeten bedrijven de vervaldatums van vergunningen nauwlettend volgen, omdat de criteria voor verlenging worden aangescherpt.
Onderwijsinstellingen passen hun wervingsdoelen al aan voor het academisch jaar 2026-27. Het aantal internationale studenten zal volgend jaar dalen tot 155.000 – de helft van het plafond voor 2025 – en daarna rond de 150.000 blijven. Hogescholen die sterk leunen op collegegeld uit India, Nigeria en de Filipijnen, haasten zich om zich te diversifiëren naar Franstalige markten die Ottawa blijft aanspreken.
Voor mobiliteitsmanagers is de belangrijkste boodschap dat de voorraad tijdelijke bewoners – via het International Mobility Program, TFWP en studievergunningen – zal worden getoetst aan een bewegend numeriek plafond in plaats van aan vraaggestuurde uitgifte. Vroegtijdige personeelsplanning en strategieën voor permanent verblijf (PNP, Express Entry) worden cruciaal om essentieel talent na 2027 in Canada te houden.
IRCC zal naar verwachting vanaf januari 2026 kwartaalrapporten over de voortgang publiceren; organisaties doen er goed aan zich op deze updates te abonneren en de duur van opdrachten hierop aan te passen.
Bron: Moving2Canada
