Denkfabriek Voorspelt Dat Netto Migratie Terugkeert Naar Pre-Brexit Normen, Publiek Denkt Nog Steeds Dat Het Stijgt

Uren voordat de officiële cijfers werden vrijgegeven, voorspelde het onafhankelijke denktank British Future dat de netto migratie binnenkort zou stabiliseren rond de 300.000 – een niveau dat voor het laatst werd gezien voordat het VK de EU verliet. De analyse, gepubliceerd op 27 november, combineert voorlopige visumstatistieken van het Home Office met de herziene reeks van het ONS en voorspelt een aanhoudende daling tot 2026, naarmate strengere werk- en gezinsroutes volledig van kracht worden.

Paradoxaal genoeg blijkt uit een Ipsos/British Future opiniepeiling dat 56% van de Britten denkt dat de immigratie vorig jaar is gestegen, terwijl slechts 16% verwacht dat het aantal in het komende jaar zal dalen. Directeur Sunder Katwala waarschuwde dat de “crisis”-retoriek vanuit het hele politieke spectrum het risico met zich meebrengt dat misvattingen worden versterkt en het vertrouwen in het systeem wordt ondermijnd, juist nu de druk op de diensten begint af te nemen.



Het denktank wijst ook op een discrepantie tussen de plannen van de overheid en de voorkeuren van het publiek wat betreft vestiging. Terwijl ministers van plan zijn de meeste migranten tien jaar (of tot dertig jaar voor sommigen) te laten wachten voordat ze in aanmerking komen voor permanent verblijf, vindt de helft van de ondervraagden dat vijf jaar voldoende moet zijn voor werknemers met een diploma op universitair niveau.

Voor werkgevers wijzen de bevindingen op het risico dat het immigratiebeleid verder kan worden aangescherpt, ondanks dalende aantallen, als de publieke opinie niet wordt bijgesteld op basis van feiten. Mobiliteitsteams binnen bedrijven doen er goed aan hun interne communicatie te versterken door de economische bijdragen van gesponsorde werknemers te benadrukken en transparantie te bieden over loonconformiteit, om zo verhalen over laagbetaalde migratie tegen te gaan.

British Future dringt er bij ministers op aan om af te stappen van politiek gedreven doelstellingen en te kiezen voor een langetermijnstrategie voor de arbeidsmarkt die economische behoeften, integratie en publieke instemming in balans brengt.