
In een schriftelijke reactie, gepubliceerd op 4 februari 2026 (hib 92/2026), liet het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken aan het parlement weten dat het geen verzamelde gegevens bijhoudt over het aantal Duitse burgers dat jaarlijks zogenoemde “risicogebieden” bezoekt, en ook geen officiële lijst van dergelijke bestemmingen onderhoudt. De verklaring kwam als antwoord op een vraag van de AfD, die cijfers wilde over reizen naar Somalië en andere landen met een hoog risico.
In plaats van een formele classificatie herhaalde het ministerie dat het voor elk land individuele, regelmatig bijgewerkte Reis- en Veiligheidsadviezen uitbrengt. Deze adviezen zijn bedoeld om burgers en bedrijven te voorzien van de informatie die zij nodig hebben om hun eigen risico-inschattingen te maken. Omdat uitgaande reizen niet aan meldingsplicht zijn gebonden, heeft Berlijn “geen wettelijke basis” voor systematische monitoring van het aantal reizen of incidenten.
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit en reisveiligheid is deze verduidelijking belangrijk. Veel bedrijfsbeleid verwijst naar “door de overheid aangewezen risicogebieden” als aanleiding voor extra goedkeuringen, zorgplichtbriefings of uitgebreide verzekeringen. Het ontbreken van een officiële Duitse lijst betekent dat bedrijven moeten vertrouwen op informatie van derden of hun eigen matrices moeten opstellen op basis van de adviezen van het ministerie van Buitenlandse Zaken, de ISO 31030-richtlijnen en verzekeringsbeoordelingen.
De reactie kan ook de voorstellen van vakbonden bemoeilijken om, net als Frankrijk, een register aan te leggen van landgenoten in crisisgebieden. Het ministerie waarschuwde dat verplichte registratie nieuwe wetgeving vereist en privacykwesties oproept. Tot die tijd dienen werkgevers die personeel naar risicovolle markten sturen, vast te leggen hoe zij het resterende risico bepalen en te bewijzen dat reizigers zijn geïnformeerd over de laatste updates van de adviezen.
In plaats van een formele classificatie herhaalde het ministerie dat het voor elk land individuele, regelmatig bijgewerkte Reis- en Veiligheidsadviezen uitbrengt. Deze adviezen zijn bedoeld om burgers en bedrijven te voorzien van de informatie die zij nodig hebben om hun eigen risico-inschattingen te maken. Omdat uitgaande reizen niet aan meldingsplicht zijn gebonden, heeft Berlijn “geen wettelijke basis” voor systematische monitoring van het aantal reizen of incidenten.
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit en reisveiligheid is deze verduidelijking belangrijk. Veel bedrijfsbeleid verwijst naar “door de overheid aangewezen risicogebieden” als aanleiding voor extra goedkeuringen, zorgplichtbriefings of uitgebreide verzekeringen. Het ontbreken van een officiële Duitse lijst betekent dat bedrijven moeten vertrouwen op informatie van derden of hun eigen matrices moeten opstellen op basis van de adviezen van het ministerie van Buitenlandse Zaken, de ISO 31030-richtlijnen en verzekeringsbeoordelingen.
De reactie kan ook de voorstellen van vakbonden bemoeilijken om, net als Frankrijk, een register aan te leggen van landgenoten in crisisgebieden. Het ministerie waarschuwde dat verplichte registratie nieuwe wetgeving vereist en privacykwesties oproept. Tot die tijd dienen werkgevers die personeel naar risicovolle markten sturen, vast te leggen hoe zij het resterende risico bepalen en te bewijzen dat reizigers zijn geïnformeerd over de laatste updates van de adviezen.
Hoe VisaHQ kan helpen
VisaHQ vereenvoudigt de visumaanvraag voor particulieren en bedrijven. Bekijk de actuele reisvereisten, bereid de benodigde documenten voor en beheer uw aanvraag online via het VisaHQ-portaal voor Duitsland.Meer van Duitsland
Bekijk alles
‘Make it in Germany’ organiseert webinar op dezelfde dag om Indiase talenten te begeleiden bij het Duitse werkvisumproces
Parlementaire hoorzitting steunt snellere erkenning van in het buitenland opgeleide artsen, tandartsen en apothekers