Wenen en ministerie van Binnenlandse Zaken botsen over wie betaalt voor gezinsherenigingen van asielzoekers onder EU-migratiepact

De Oostenrijkse politiek werd wakker met een ongebruikelijke begrotingsruzie nadat de sociaaldemocratische burgemeester van Wenen, Michael Ludwig, het overlegmechanisme tussen de federale overheid en de deelstaten in gang zette. Hij stelde dat de hoofdstad jaarlijks 2,4 miljoen euro extra kosten zal krijgen zodra de nieuwe regels voor gezinshereniging van erkende vluchtelingen van kracht worden. Binnenlandse minister Gerhard Karner (ÖVP) noemde dit bedrag “opgeblazen”, maar beloofde een nieuwe kostenanalyse.

De discussie draait om de implementatie van het EU-Asiel- en Migratiepact (GEAS) in Oostenrijk, gepland voor 12 juni 2026. Volgens het wetsvoorstel blijven eerste aanvragen voor gezinshereniging bij het Federaal Bureau voor Migratie en Asiel, terwijl verlengingen worden overgedragen aan de negen deelstaten. Wenen stelt dat het al krappe budget voor sociale diensten de kosten zal moeten dragen voor juridische bijstand, tolken en jeugdzorgbeoordelingen—taken die voorheen door de federale overheid werden betaald.



Karner stelt daartegenover dat strengere termijnen en een landelijk quotumsysteem het aantal zaken en de bureaucratie juist zullen verminderen. Hij wijst er ook op dat gezinshereniging voor arbeidsmigranten al onder een quotum valt volgens de Vestigings- en Verblijfswet, waardoor het gelijkstellen van de asielprocedure slechts een juridische lacune sluit. Toch erkende hij dat “elke legitieme zorg van de deelstaten een op data gebaseerde reactie verdient” en nodigde hij de provinciale ministers van Justitie uit voor overleg volgende week.

Voor werkgevers is de uitkomst belangrijk, omdat vertraagde of ondergefinancierde gezinsherenigingsprocedures het behoud van talent kunnen beïnvloeden: expats die asiel krijgen na het ontvluchten van oorlog kunnen aarzelen om een functie te accepteren als hun partner niet snel kan meeverhuizen. NGO’s waarschuwen dat langdurige scheiding secundaire migratiestromen naar landen met snellere procedures kan aanwakkeren.

Mobiliteitsmanagers doen er goed aan de wetgevende planning te volgen (verwachte commissie-stemming in maart, plenaire stemming in april) en het budget aan te passen voor mogelijke extra kosten voor huisvesting of schoolondersteuning. Ze moeten ook assignees erop wijzen dat tot de invoering van het nieuwe quotumsysteem lopende gezinsherenigingsaanvragen nog volgens de huidige federale procedure verlopen en niet onder de provinciale limieten vallen.