Wiedeń i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych spierają się o to, kto zapłaci za łączenie rodzin uchodźców w ramach unijnego paktu migracyjnego

Austriacka polityka obudziła się dziś w nietypowym sporze budżetowym, gdy socjaldemokratyczny burmistrz Wiednia, Michael Ludwig, uruchomił mechanizm konsultacji międzyrządowych, twierdząc, że stolica będzie musiała co roku dopłacać dodatkowe 2,4 mln euro po wejściu w życie nowych przepisów dotyczących łączenia rodzin uznanych uchodźców. (diepresse.com) Minister spraw wewnętrznych Gerhard Karner (ÖVP) odrzucił tę kwotę jako „zawyżoną”, ale zapowiedział ponowną analizę kosztów.

Spór dotyczy implementacji przez Austrię unijnego Paktu Azylowego i Migracyjnego (GEAS), planowanego na 12 czerwca 2026 roku. Zgodnie z projektem ustawy, pierwsze wnioski o łączenie rodzin pozostaną w gestii Federalnego Urzędu ds. Imigracji i Azylu, natomiast odnowienia będą obsługiwane przez dziewięć krajów związkowych. Wiedeń argumentuje, że jego już i tak napięty budżet na usługi społeczne będzie musiał pokryć koszty porad prawnych, tłumaczeń i ocen opieki nad dziećmi — zadania wcześniej finansowane przez rząd federalny.



Karner odpowiada, że surowsze terminy proceduralne oraz ogólnokrajowy system kwotowy faktycznie zmniejszą liczbę spraw i biurokrację. Zwraca też uwagę, że miejsca na łączenie rodzin pracowników migrujących są już kontrolowane kwotami na podstawie ustawy o osiedleniu i pobycie, więc ujednolicenie procedur azylowych jedynie zamyka lukę prawną. Mimo to przyznał, że „każde uzasadnione zastrzeżenie krajów związkowych zasługuje na odpowiedź opartą na danych” i zaprosił ministrów sprawiedliwości krajów związkowych na rozmowy w przyszłym tygodniu.

Dla pracodawców wynik sporu ma znaczenie, ponieważ opóźnienia lub niedofinansowanie procesów łączenia rodzin mogą wpłynąć na zatrzymanie talentów: osoby, które uzyskały azyl po ucieczce przed wojną, mogą wahać się przed przyjęciem ofert pracy, jeśli ich małżonkowie nie mogą do nich dołączyć szybko. Organizacje pozarządowe ostrzegają, że długotrwała separacja sprzyja wtórnym migracjom do państw oferujących szybsze procedury.

Specjaliści ds. mobilności powinni śledzić harmonogram legislacyjny (oczekiwane głosowanie w komisji w marcu, a na posiedzeniu plenarnym w kwietniu) i odpowiednio planować budżet na przedłużone wsparcie mieszkaniowe lub edukacyjne. Powinni też przypominać pracownikom delegowanym, że do czasu wprowadzenia nowego systemu kwotowego, obecne wnioski o łączenie rodzin rozpatrywane są według obowiązujących federalnych procedur i nie podlegają ograniczeniom krajów związkowych.