
De premier van Alberta, Danielle Smith, heeft immigratie centraal gesteld in de provinciale politiek en onthulde op 20 februari 2026 formeel een referendum met negen vragen, gepland voor 19 oktober. Vijf van deze vragen vragen de goedkeuring van de kiezers voor ingrijpende veranderingen die de toegang tot provinciale programma’s voor bepaalde nieuwkomers zouden beperken en de provincie veel meer controle zouden geven over wie zich in Wild Rose Country mag vestigen. Onder de voorstellen:
• Rechtstreekse onderhandelingen met Ottawa om het jaarlijkse immigratieaantal te beperken tot “duurzame” niveaus en economische aanvragers voorrang te geven;
• Beperking van provinciaal gefinancierde gezondheidszorg, onderwijs en sociale diensten tot burgers, permanente bewoners en personen met een nieuw, nog ongedefinieerd “door Alberta goedgekeurd immigratiestatus”;
• Een wachttijd van 12 maanden voor niet-permanente bewoners voordat zij sociale ondersteuning kunnen ontvangen;
• Het heffen van premies voor gezondheids- en onderwijsdiensten die door tijdelijke bewoners worden gebruikt;
• Bewijs van burgerschap (paspoort, geboorteakte of naturalisatiebewijs) verplicht stellen om te mogen stemmen bij provinciale verkiezingen.
Bedrijfsverenigingen en organisaties voor integratie reageerden met bezorgdheid. Toerismebedrijven in Banff en Jasper waarschuwden dat het aanscherpen van voordelen of het invoeren van extra kosten deelnemers aan het International Experience Canada (IEC)-programma en seizoensgebonden tijdelijke buitenlandse werknemers zou kunnen afschrikken, terwijl zij juist essentieel zijn voor het draaiende houden van hotels en restaurants. Economen wezen erop dat Alberta in vijf jaar bijna 600.000 inwoners erbij kreeg, wat de financiële klap van dalende olieprijzen verzachtte; het beperken van de bevolkingsgroei zou de arbeidskrapte kunnen verergeren, juist nu de provincie wil diversifiëren buiten de energiesector.
Smith verdedigde het plan met het argument dat “de ongecontroleerde toestroom van tijdelijke bewoners” de woningmarkt en ziekenhuizen onder druk zet. Toch gaf ze tijdens een persconferentie in Calgary toe dat ze de verwachte besparingen niet kon kwantificeren – voer voor critici die stellen dat het referendum vooral politieke theater is voorafgaand aan een provinciebegroting met een groot tekort.
Als de kiezers instemmen met de vragen, blijft federale medewerking noodzakelijk – immigratie blijft immers een gedeelde bevoegdheid – en moet er nog wetgeving door het provinciale parlement worden goedgekeurd. Multinationale werkgevers met vestigingen in Alberta doen er daarom goed aan de campagne nauwlettend te volgen; zelfs gedeeltelijke invoering kan het ingewikkelder maken om werknemers binnen het bedrijf over te plaatsen, studenten naar werk te begeleiden en gezinsverhuispakketten te regelen.
• Rechtstreekse onderhandelingen met Ottawa om het jaarlijkse immigratieaantal te beperken tot “duurzame” niveaus en economische aanvragers voorrang te geven;
• Beperking van provinciaal gefinancierde gezondheidszorg, onderwijs en sociale diensten tot burgers, permanente bewoners en personen met een nieuw, nog ongedefinieerd “door Alberta goedgekeurd immigratiestatus”;
• Een wachttijd van 12 maanden voor niet-permanente bewoners voordat zij sociale ondersteuning kunnen ontvangen;
• Het heffen van premies voor gezondheids- en onderwijsdiensten die door tijdelijke bewoners worden gebruikt;
• Bewijs van burgerschap (paspoort, geboorteakte of naturalisatiebewijs) verplicht stellen om te mogen stemmen bij provinciale verkiezingen.
Bedrijfsverenigingen en organisaties voor integratie reageerden met bezorgdheid. Toerismebedrijven in Banff en Jasper waarschuwden dat het aanscherpen van voordelen of het invoeren van extra kosten deelnemers aan het International Experience Canada (IEC)-programma en seizoensgebonden tijdelijke buitenlandse werknemers zou kunnen afschrikken, terwijl zij juist essentieel zijn voor het draaiende houden van hotels en restaurants. Economen wezen erop dat Alberta in vijf jaar bijna 600.000 inwoners erbij kreeg, wat de financiële klap van dalende olieprijzen verzachtte; het beperken van de bevolkingsgroei zou de arbeidskrapte kunnen verergeren, juist nu de provincie wil diversifiëren buiten de energiesector.
Smith verdedigde het plan met het argument dat “de ongecontroleerde toestroom van tijdelijke bewoners” de woningmarkt en ziekenhuizen onder druk zet. Toch gaf ze tijdens een persconferentie in Calgary toe dat ze de verwachte besparingen niet kon kwantificeren – voer voor critici die stellen dat het referendum vooral politieke theater is voorafgaand aan een provinciebegroting met een groot tekort.
Als de kiezers instemmen met de vragen, blijft federale medewerking noodzakelijk – immigratie blijft immers een gedeelde bevoegdheid – en moet er nog wetgeving door het provinciale parlement worden goedgekeurd. Multinationale werkgevers met vestigingen in Alberta doen er daarom goed aan de campagne nauwlettend te volgen; zelfs gedeeltelijke invoering kan het ingewikkelder maken om werknemers binnen het bedrijf over te plaatsen, studenten naar werk te begeleiden en gezinsverhuispakketten te regelen.
Bron: CityNews Calgary