Canadese families met diepe wortels in het buitenland krijgen eindelijk langverwacht nieuws: vanaf 15 december om 00:01 uur ET is de gewijzigde Citizenship Act (wetsvoorstel C-3) officieel van kracht. De hervorming schaft de zogenaamde *first-generation limit* af, een regel uit 2009 die voorkwam dat Canadezen die buiten het land geboren zijn automatisch het staatsburgerschap konden doorgeven aan hun eigen in het buitenland geboren kinderen.
Volgens het nieuwe kader wordt iedereen die **voor** 15 december is geboren en die anders Canadees zou zijn geweest zonder de first-generation limit – of eerdere, inmiddels vervallen bepalingen die het staatsburgerschap ontnamen – erkend als Canadees zodra zij een bewijs van staatsburgerschap aanvragen. Voortaan kunnen Canadese ouders die zelf in het buitenland zijn geboren of geadopteerd, het staatsburgerschap doorgeven aan kinderen die in het buitenland zijn geboren of geadopteerd, mits zij kunnen aantonen dat ze minimaal drie jaar (1.095 dagen) fysiek in Canada aanwezig waren vóór de geboorte of adoptie van het kind.
![Canada voert wetsvoorstel C-3 in, beëindigt beperking op burgerschap voor eerste generatie in het buitenland]()
Het Ministerie van Immigratie, Vluchtelingen en Burgerschap Canada (IRCC) schat dat tienduizenden “Verloren Canadezen” hierdoor worden geraakt. IRCC bevestigt dat aanvragen die al zijn ingediend onder de tijdelijke maatregelen na een uitspraak van de Ontario Superior Court in 2023 automatisch volgens de nieuwe regels worden verwerkt; herindienen is niet nodig. Minister Lena Metlege Diab prees de wijziging als “een moderne, eerlijke en gezinsgerichte aanpak die weerspiegelt hoe Canadezen in het buitenland leven, werken en studeren.”
Voor multinationals betekent de wijziging een einde aan een grote mobiliteitsuitdaging. Leidinggevenden die een opdracht buiten Canada aannamen, zagen vaak dat hun in Canada geboren kinderen het staatsburgerschap niet konden erven, wat toekomstige verhuizingen en werkvergunningen voor partners bemoeilijkte. Met de inwerkingtreding van wetsvoorstel C-3 kunnen wereldwijde bedrijven Canadese talenten makkelijker naar het buitenland verplaatsen zonder langdurige immigratierisico’s voor de families van werknemers.
In de praktijk wordt van betrokkenen verwacht dat zij documenten verzamelen die hun verblijf in Canada aantonen – zoals schoolrapporten, belastingaangiften, huurcontracten of werkgeversverklaringen – en rekening houden met verwerkingstijden vergelijkbaar met reguliere aanvragen voor bewijs van staatsburgerschap (momenteel zes tot acht maanden). IRCC zal naar verwachting in januari gedetailleerde richtlijnen publiceren over acceptabel bewijs en digitale aanvraagmogelijkheden.
Volgens het nieuwe kader wordt iedereen die **voor** 15 december is geboren en die anders Canadees zou zijn geweest zonder de first-generation limit – of eerdere, inmiddels vervallen bepalingen die het staatsburgerschap ontnamen – erkend als Canadees zodra zij een bewijs van staatsburgerschap aanvragen. Voortaan kunnen Canadese ouders die zelf in het buitenland zijn geboren of geadopteerd, het staatsburgerschap doorgeven aan kinderen die in het buitenland zijn geboren of geadopteerd, mits zij kunnen aantonen dat ze minimaal drie jaar (1.095 dagen) fysiek in Canada aanwezig waren vóór de geboorte of adoptie van het kind.
Het Ministerie van Immigratie, Vluchtelingen en Burgerschap Canada (IRCC) schat dat tienduizenden “Verloren Canadezen” hierdoor worden geraakt. IRCC bevestigt dat aanvragen die al zijn ingediend onder de tijdelijke maatregelen na een uitspraak van de Ontario Superior Court in 2023 automatisch volgens de nieuwe regels worden verwerkt; herindienen is niet nodig. Minister Lena Metlege Diab prees de wijziging als “een moderne, eerlijke en gezinsgerichte aanpak die weerspiegelt hoe Canadezen in het buitenland leven, werken en studeren.”
Voor multinationals betekent de wijziging een einde aan een grote mobiliteitsuitdaging. Leidinggevenden die een opdracht buiten Canada aannamen, zagen vaak dat hun in Canada geboren kinderen het staatsburgerschap niet konden erven, wat toekomstige verhuizingen en werkvergunningen voor partners bemoeilijkte. Met de inwerkingtreding van wetsvoorstel C-3 kunnen wereldwijde bedrijven Canadese talenten makkelijker naar het buitenland verplaatsen zonder langdurige immigratierisico’s voor de families van werknemers.
In de praktijk wordt van betrokkenen verwacht dat zij documenten verzamelen die hun verblijf in Canada aantonen – zoals schoolrapporten, belastingaangiften, huurcontracten of werkgeversverklaringen – en rekening houden met verwerkingstijden vergelijkbaar met reguliere aanvragen voor bewijs van staatsburgerschap (momenteel zes tot acht maanden). IRCC zal naar verwachting in januari gedetailleerde richtlijnen publiceren over acceptabel bewijs en digitale aanvraagmogelijkheden.
