Rapport toont aan dat slechts 8% van de buitenlandse werknemers vergunningen krijgt onder Italië’s uitgebreide ‘decreto flussi’

Italië’s belangrijkste arbeidsmigratiebeleid kraakt onder de last van zijn eigen bureaucratie. Een onderzoek van Il Fatto Quotidiano, gepubliceerd op 23 april, onthult dat van de 181.450 werkvergunningen die in 2025 zijn vrijgegeven – de grootste toewijzing in decennia – er slechts 14.349 verblijfsvergunningen daadwerkelijk zijn afgegeven, een effectiviteitspercentage van slechts 7,9%. In Rome is het beeld nog somberder: slechts zes vergunningen zijn afgehandeld van meer dan 13.000 aanvragen, een slagingspercentage van 0,08%. De gegevens komen van de maatschappelijke coalitie “Ero Straniero”, waarvan de nieuwe territoriale atlas grote regionale verschillen blootlegt. Provincies zoals Cuneo en Verona verwerken meer dan 60% van de dossiers, terwijl Napels en delen van Lazio onder de 5% blijven steken. Vakbonden wijzen op chronisch personeelstekort bij prefecturen en consulaten, waarbij sommige dossiers twee jaar wachten tussen de beruchte online ‘click-day’ en de daadwerkelijke afspraak voor het contract van verblijf. Voor werkgevers zijn de vertragingen niet alleen een humanitair probleem; ze leiden tot onvervulde vacatures – CIA-Agricoltori Italiani schat een tekort van 120.000 seizoensarbeiders – en een grotere afhankelijkheid van onregelmatige arbeid, met bijbehorende risico’s op het gebied van naleving en reputatie. Bedrijven die via de flussi werven, moeten rekening houden met langere doorlooptijden of alternatieve kanalen verkennen, zoals EU Blue Cards en intra-company transfervergunningen, die snellere wettelijke termijnen kennen. Beleidsmatig vergroten de bevindingen de druk op de regering bij de voorbereiding van het quotumbesluit voor 2026-28: bedrijfsbelangen pleiten voor digitalisering en meer personeel, terwijl oppositiepartijen pleiten voor een puntensysteem dat plaatsen alleen toewijst waar regionale arbeidsbureaus vraag certificeren. Wat de oplossing ook wordt, het rapport is een waarschuwing: zonder administratieve capaciteit is zelfs het meest royale quotum weinig meer dan een illusie.