Immigratie, Vluchtelingen en Burgerschap Canada heeft officieel het openbare beleid gearchiveerd dat sinds 2019 bepaalde vluchtelingen en beschermde personen toestond om familieleden te sponsoren die niet waren opgenomen in hun oorspronkelijke immigratieaanvragen. De uitzondering—gericht op de beruchte ‘paragraaf 117(9)(d)’ uitsluitingsregel—verliep op 10 september 2026, maar praktijkmensen en getroffen families kregen pas deze week bevestiging, aldus een briefing van ImmigCanada op 23 september.
![IRCC beëindigt speciale regeling voor eerder niet opgegeven gezinsleden]()
Tijdens de zeven jaar dat het beleid van kracht was, werden naar schatting 13.000 sponsorschappen geaccepteerd die anders geweigerd zouden zijn. Het vervallen van deze regeling betekent dat nieuwkomers die per ongeluk een echtgenoot of afhankelijke kinderen niet hebben vermeld in hun aanvraag, nu moeten vertrouwen op discretionaire humanitaire en medeleven (H&C) gronden, een veel minder voorspelbare route. Werkgevers die familiegericht zijn en verhuisbedrijven doen er goed aan hier rekening mee te houden. Medewerkers wiens status als permanente inwoner voortkomt uit de vluchtelingenstroom kunnen nieuwe obstakels tegenkomen bij pogingen om zich te herenigen met directe familieleden in het buitenland, wat mogelijk gevolgen heeft voor behoud en welzijn. HR-afdelingen worden geadviseerd om risicovolle werknemers te signaleren en budget vrij te maken voor juridische consultaties als alternatieve opties—zoals een eenjarig venster of H&C-verzoeken—nodig zijn.
Belangenorganisaties, waaronder de Canadian Council for Refugees, lobbyen bij Ottawa om de maatregel te herstellen of de onderliggende regelgeving aan te passen. Zij waarschuwen dat het vervallen van de regeling onevenredig veel vrouwen en kinderen treft die tijdens hun vlucht uit conflictgebieden gescheiden raakten. Ondertussen meldt IRCC dat alle aanvragen die tussen 31 mei 2019 en 10 september 2026 zijn ingediend, nog steeds volgens de oude regels worden behandeld, wat het belang van de indieningsdatum benadrukt. Case officers zullen naar verwachting dit najaar beginnen met het versturen van brieven over procedurele rechtvaardigheid aan nieuwe aanvragers na het vervallen van de regeling.
Tijdens de zeven jaar dat het beleid van kracht was, werden naar schatting 13.000 sponsorschappen geaccepteerd die anders geweigerd zouden zijn. Het vervallen van deze regeling betekent dat nieuwkomers die per ongeluk een echtgenoot of afhankelijke kinderen niet hebben vermeld in hun aanvraag, nu moeten vertrouwen op discretionaire humanitaire en medeleven (H&C) gronden, een veel minder voorspelbare route. Werkgevers die familiegericht zijn en verhuisbedrijven doen er goed aan hier rekening mee te houden. Medewerkers wiens status als permanente inwoner voortkomt uit de vluchtelingenstroom kunnen nieuwe obstakels tegenkomen bij pogingen om zich te herenigen met directe familieleden in het buitenland, wat mogelijk gevolgen heeft voor behoud en welzijn. HR-afdelingen worden geadviseerd om risicovolle werknemers te signaleren en budget vrij te maken voor juridische consultaties als alternatieve opties—zoals een eenjarig venster of H&C-verzoeken—nodig zijn.
Belangenorganisaties, waaronder de Canadian Council for Refugees, lobbyen bij Ottawa om de maatregel te herstellen of de onderliggende regelgeving aan te passen. Zij waarschuwen dat het vervallen van de regeling onevenredig veel vrouwen en kinderen treft die tijdens hun vlucht uit conflictgebieden gescheiden raakten. Ondertussen meldt IRCC dat alle aanvragen die tussen 31 mei 2019 en 10 september 2026 zijn ingediend, nog steeds volgens de oude regels worden behandeld, wat het belang van de indieningsdatum benadrukt. Case officers zullen naar verwachting dit najaar beginnen met het versturen van brieven over procedurele rechtvaardigheid aan nieuwe aanvragers na het vervallen van de regeling.
Bron: ImmigCanada
