Immigracja, Uchodźcy i Obywatelstwo Kanada oficjalnie zakończyła obowiązywanie polityki publicznej, która od 2019 roku pozwalała niektórym uchodźcom i osobom chronionym na sponsorowanie członków rodziny pominiętych w ich pierwotnych wnioskach imigracyjnych. Wyjątek ten, dotyczący kontrowersyjnej zasady wykluczenia „paragrafu 117(9)(d)”, wygasł 10 września 2026 roku, jednak potwierdzenie otrzymali dopiero w tym tygodniu praktycy i dotknięte rodziny, jak podano w briefingu ImmigCanada z 23 września.
![IRCC kończy specjalną politykę dotyczącą wcześniej niezgłoszonych członków rodziny]()
W ciągu siedmiu lat obowiązywania polityka umożliwiła przyjęcie około 13 000 sponsorowań, które w innym wypadku zostałyby odrzucone. Jej zakończenie oznacza, że nowo przybyli, którzy nieumyślnie pominęli współmałżonka lub dziecko na utrzymaniu w swoich wnioskach, muszą teraz polegać na dyskrecjonalnych podstawach humanitarnych i współczujących (H&C), co jest znacznie mniej przewidywalną ścieżką. Pracodawcy dbający o rodzinę oraz firmy zajmujące się relokacją powinni zwrócić na to uwagę. Pracownicy, których status stałego rezydenta pochodzi z kategorii uchodźców, mogą napotkać nowe trudności w próbach połączenia się z najbliższą rodziną za granicą, co może wpłynąć na ich zatrzymanie w firmie i dobrostan. Działy HR powinny zidentyfikować pracowników zagrożonych taką sytuacją i uwzględnić w budżecie koszty konsultacji prawnych, jeśli konieczne będą alternatywne rozwiązania, takie jak roczne okno czasowe lub wnioski H&C.
Organizacje rzecznicze, w tym Kanadyjska Rada ds. Uchodźców, apelują do Ottawy o przywrócenie tego rozwiązania lub zmianę obowiązujących przepisów. Ostrzegają, że wygaśnięcie wyjątku nieproporcjonalnie dotyka kobiety i dzieci rozdzielone podczas nagłej ucieczki z terenów konfliktu. Tymczasem IRCC informuje, że wszystkie wnioski złożone między 31 maja 2019 a 10 września 2026 będą nadal rozpatrywane według starych zasad, co podkreśla znaczenie dokumentacji daty złożenia. Pracownicy rozpatrujący sprawy mają rozpocząć jesienią wysyłanie pism dotyczących procedur sprawiedliwości do nowych wnioskodawców po wygaśnięciu wyjątku.
W ciągu siedmiu lat obowiązywania polityka umożliwiła przyjęcie około 13 000 sponsorowań, które w innym wypadku zostałyby odrzucone. Jej zakończenie oznacza, że nowo przybyli, którzy nieumyślnie pominęli współmałżonka lub dziecko na utrzymaniu w swoich wnioskach, muszą teraz polegać na dyskrecjonalnych podstawach humanitarnych i współczujących (H&C), co jest znacznie mniej przewidywalną ścieżką. Pracodawcy dbający o rodzinę oraz firmy zajmujące się relokacją powinni zwrócić na to uwagę. Pracownicy, których status stałego rezydenta pochodzi z kategorii uchodźców, mogą napotkać nowe trudności w próbach połączenia się z najbliższą rodziną za granicą, co może wpłynąć na ich zatrzymanie w firmie i dobrostan. Działy HR powinny zidentyfikować pracowników zagrożonych taką sytuacją i uwzględnić w budżecie koszty konsultacji prawnych, jeśli konieczne będą alternatywne rozwiązania, takie jak roczne okno czasowe lub wnioski H&C.
Organizacje rzecznicze, w tym Kanadyjska Rada ds. Uchodźców, apelują do Ottawy o przywrócenie tego rozwiązania lub zmianę obowiązujących przepisów. Ostrzegają, że wygaśnięcie wyjątku nieproporcjonalnie dotyka kobiety i dzieci rozdzielone podczas nagłej ucieczki z terenów konfliktu. Tymczasem IRCC informuje, że wszystkie wnioski złożone między 31 maja 2019 a 10 września 2026 będą nadal rozpatrywane według starych zasad, co podkreśla znaczenie dokumentacji daty złożenia. Pracownicy rozpatrujący sprawy mają rozpocząć jesienią wysyłanie pism dotyczących procedur sprawiedliwości do nowych wnioskodawców po wygaśnięciu wyjątku.
Źródło: ImmigCanada
