Australia wprowadza trzy poziomy obsługi wniosków wizowych dla studentów: „szybka, standardowa, wolna” zgodnie z Dyrektywą Ministerialną 115

Kolejny sygnał, że Canberra zamierza ograniczyć niekontrolowany wzrost liczby międzynarodowych studentów, jednocześnie wzmacniając integralność systemu wizowego – wczoraj minister ds. imigracji Andrew Giles podpisał Dyrektywę Ministerialną 115 (MD 115). To prawnie wiążąca instrukcja, która od 14 listopada 2025 roku zmienia sposób priorytetyzacji wszystkich wniosków o wizę podklasy 500 (student) składanych spoza kraju.

W ramach nowego systemu urzędnicy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych będą klasyfikować wnioski do trzech kategorii, odzwierciedlających, jak ściśle uczelnia, college lub instytucja VET przestrzega limitów Narodowego Poziomu Planowania (NPL) na 2026 rok, ustalonych wcześniej w tym roku. Placówki, które wykorzystały mniej niż 80% swojego limitu, otrzymają status Priorytetu 1, co oznacza decyzje w ciągu zaledwie 1 do 4 tygodni. Instytucje mieszczące się w przedziale 80-115% limitu będą miały Priorytet 2, z przewidywanym czasem rozpatrzenia od 5 do 8 tygodni. Najważniejsze jest jednak to, że placówki przekraczające swój limit o ponad 115% zostaną skierowane do nowo utworzonego Priorytetu 3 – „wolnego toru”, gdzie rozpatrzenie wniosków może trwać trzy miesiące lub dłużej.

Rząd podkreśla, że reforma ma na celu „zarządzany wzrost”. Po roku, w którym liczba składanych wniosków o wizę studencką spoza kraju spadła o 26%, a rozpoczęcia studiów o 16%, wiceminister ds. edukacji międzynarodowej Julian Hill powiedział liderom sektora, że MD 115 „nagradza uczciwych graczy i karze tych, którzy stawiają na ilość”. Instytucje edukacyjne w regionach Australii – wiele z nich nadal poniżej przydzielonych limitów – mogą liczyć na szybsze decyzje, co może dać im przewagę konkurencyjną w rekrutacji na 2026 rok.



Placówki, które obecnie opierają się na dużych naborach na kampusach miejskich, staną przed trudnymi wyborami: ograniczyć liczbę ofert, zainwestować w nowe kampusy regionalne lub przygotować się na dłuższe kolejki wizowe, które mogą zniechęcić potencjalnych studentów. Agenci ostrzegają, że wydłużone czasy oczekiwania w niektórych uczelniach mogą skłonić kandydatów do wyboru konkurencyjnych kierunków w Kanadzie lub Wielkiej Brytanii. Większe instytucje już planują różne scenariusze na nabory w styczniu i lipcu 2026, w tym przesunięcia celów rekrutacyjnych między kampusami.

Dla zespołów ds. mobilności korporacyjnej i HR dyrektywa jest mieczem obosiecznym. Firmy sponsorujące osoby towarzyszące studentom – na przykład poprzez pracę na pół etatu lub programy dla absolwentów – zyskają, jeśli ich preferowane uczelnie znajdą się w Priorytecie 1. Z kolei pracodawcy polegający na absolwentach z przepełnionych uczelni mogą doświadczyć opóźnień w procesie zatrudniania. Międzynarodowe korporacje z australijskimi programami dla absolwentów powinny zatem przeanalizować swoje instytucje „dostawcze” w kontekście nowego systemu i odpowiednio dostosować terminy staży czy rozpoczęcia pracy.

Podsumowując, MD 115 utrwala politykę ograniczającą całkowitą liczbę międzynarodowych studentów, dostosowując wzrost do możliwości mieszkaniowych i promując rekrutację w regionach. Choć sama dyrektywa nie zmienia podstawowych kryteriów wizowych, nowy mechanizm kolejkowania zrewolucjonizuje wzorce rekrutacji – a co za tym idzie – przyszłe ścieżki migracji kwalifikowanej na wiele lat.