Cztery rozporządzenia ministerialne określają, które świadectwa w języku francuskim są uznawane przy ubieganiu się o pobyt i obywatelstwo

Zespoły ds. mobilności międzynarodowej wreszcie mają jasność, co stanowi „dowód znajomości języka francuskiego”. Cztery rozporządzenia z 22 grudnia, opublikowane 26 grudnia, a przekazane zainteresowanym 29 grudnia, określają jedyne dyplomy i testy akceptowane przy ubieganiu się o kartę pobytu lub obywatelstwo francuskie.

W przypadku obywatelstwa (poziom B2) rząd uznaje DELF B2, DALF, TCF na obywatelstwo oraz TEF IRN. Dla kart rezydenta na 10 lat (poziom B1) oraz czteroletnich kart wielokrotnego wjazdu (poziom A2) dopuszczalne są uproszczone wersje testów TCF i TEF oraz niektóre dyplomy zawodowe CAP/BEP. Certyfikaty muszą być ważne krócej niż dwa lata, chyba że są to dyplomy.



Prefektury do tej pory stosowały przepisy nierówno, zmuszając wnioskodawców do ponownego zdawania kosztownych testów lub odrzucając ich podania. Nowe rozporządzenia mają moc prawną i powinny wyeliminować tę dowolność. Nakładają też na dostawców testów obowiązek wydawania bezpiecznych, cyfrowych raportów z wynikami z weryfikacją za pomocą kodu QR, co umożliwi zespołom HR przesyłanie dowodów przez internetowy portal ANEF.

Pracodawcy sponsorujący przedłużenia kart Talent Passport powinni zweryfikować dotychczasowe dokumenty – pracownicy, którzy dostarczyli starsze certyfikaty, mogą potrzebować aktualizacji przy kolejnym przedłużeniu statusu. Firmy oferujące szkolenia językowe już promują przyspieszone kursy B1 w Paryżu, Lyonie i Tuluzie, przewidując wzrost popytu.

W średnim terminie harmonizacja powinna przyspieszyć czas rozpatrywania wniosków – obecnie średnio 63 dni dla kart pracowników wykwalifikowanych – poprzez ograniczenie wymiany informacji między prefekturami a wnioskodawcami. Menedżerowie ds. mobilności powinni zaktualizować wewnętrzne listy kontrolne i zaplanować budżet w wysokości 170–250 euro na pracownika na uznane testy.