Magnetyzm Dubaju przyciąga rekordową liczbę ekspatów mimo obaw o zgodność z przepisami

Obszerna publikacja w *The Guardian* podkreśla, jak brak podatku w Dubaju oraz agresywne reformy dotyczące rezydencji przyspieszyły nową falę profesjonalnej imigracji, przekształcając miasto w jedno z najszybciej rozwijających się centrów ekspatriantów na świecie. Transakcje nieruchomości powyżej 10 milionów dolarów w 2025 roku przewyższyły pod tym względem Londyn i Nowy Jork, napędzane przez menedżerów funduszy hedgingowych, założycieli firm technologicznych oraz nabywców drugich domów z Europy i Azji.

Główne czynniki przyciągające to brak podatku dochodowego od osób fizycznych, uproszczone ścieżki do **Złotej Wizy** oferującej 10-letnią rezydencję oraz przyjazne dla biznesu strefy wolnocłowe, które pozwalają na 100% własność zagraniczną. Rekruterzy raportują wzrost wynagrodzeń od 50 do 400 procent dla specjalistów na średnim etapie kariery, którzy zdecydują się na przeprowadzkę do Zatoki Perskiej. Dane demograficzne wskazują, że Dubaj zyskuje ponad 200 000 nowych mieszkańców rocznie, a czynsze za mieszkania wzrosły o 24% rok do roku.



Dla zespołów zajmujących się mobilnością pracowników boom ten niesie zarówno szanse, jak i wyzwania. Z jednej strony firmy mogą przyciągać globalnie mobilne talenty dzięki szybkim, sponsorowanym przez pracodawcę pozwoleniom na pracę lub długoterminowym wizom samodzielnym dla założycieli firm. Z drugiej strony rosnące koszty mieszkań, inflacja opłat szkolnych oraz ograniczone gwarancje stałej rezydencji komplikują pakiety wynagrodzeń. Specjaliści ds. zgodności muszą również radzić sobie z zaostrzonymi procedurami przeciwdziałania praniu pieniędzy (AML), ponieważ ZEA zaostrzają nadzór, by uniknąć krytyki ze strony Financial Action Task Force.

Krytycy cytowani w artykule ostrzegają, że szybki napływ bogactwa może przewyższyć możliwości regulacyjne. Choć ZEA wzmocniły ramy AML, organizacje promujące przejrzystość twierdzą, że egzekwowanie przepisów nadal pozostaje w tyle za światowymi centrami finansowymi. Obrońcy praw pracowniczych dodają, że spektakularne historie sukcesu maskują nierówności płacowe wśród mniej wykwalifikowanych migrantów, którzy stanowią większość siły roboczej.

Mimo to obserwatorzy spodziewają się, że fala migracji utrzyma się w 2026 roku. Nadchodząca zunifikowana wiza GCC oraz nowe zasady dla cyfrowych nomadów (wymagające teraz sześciomiesięcznego potwierdzenia dochodów) poszerzają możliwości wjazdu, a megaprojekty związane z COP30 i terenami po World Expo gwarantują stały popyt na wykwalifikowaną siłę roboczą.