Australijska opozycja proponuje zakazy wizowe na wzór brytyjski, podczas gdy Partia Liberalna przesuwa się na prawo

Burzliwa walka o przywództwo w Partii Liberalnej wyniosła Angusa Taylora na stanowisko lidera opozycji, a w ciągu kilku godzin imigracja ponownie stała się gorącym tematem na australijskiej scenie centrum-prawicy. W ekskluzywnym reportażu Four Corners, wyemitowanym 15 lutego, wysokiej rangi źródła partyjne potwierdziły, że Taylor wraz z twardogłowymi kolegami opracowują politykę, która pozwoli Canberze zawieszać wizy dla krajów odmawiających przyjęcia deportowanych – na wzór surowego rozwiązania wprowadzonego w Wielkiej Brytanii w zeszłym roku.

Według proponowanego podejścia, każde państwo uznane za niechętne do przyjmowania osób przebywających nielegalnie lub deportowanych przestępców mogłoby zostać pozbawione możliwości wydawania wiz pracowniczych, studenckich i turystycznych do Australii, aż do poprawy współpracy. Źródła ABC podały, że na czarną listę mogłyby trafić także rejony uznane za centra terroryzmu lub przemytu ludzi, takie jak niektóre obszary południowych Filipin. Pomysł ten zyskuje poparcie wśród populistycznych posłów obawiających się wzrostu poparcia dla One Nation, jednak umiarkowani liberałowie ostrzegają, że represyjna polityka może sprowokować odwet handlowy i zaszkodzić dyplomacji regionalnej.



Środowiska biznesowe uważnie obserwują sytuację. Przedstawiciele sektora wydobywczego i rolniczego w dużym stopniu polegają na krótkoterminowych specjalistach z krajów Pacyfiku i Azji, obawiając się, że całkowite zakazy mogą zablokować dopływ niezbędnych kompetencji. Międzynarodowe korporacje, które już teraz zmagają się z zaostrzonymi wymogami dotyczącymi rynku pracy przy wizach Temporary Skill Shortage (podklasa 482), wskazują, że dodatkowy mechanizm zakazu dla wybranych państw wprowadzi jeszcze większą niepewność w planowanie zatrudnienia.

Choć projekt ustawy nie został jeszcze przedstawiony, firmy mają jeszcze czas na lobbing, jednak obserwatorzy zauważają, że zaostrzenie polityki migracyjnej stało się testem tożsamości Partii Liberalnej po wyborach. Jeśli opozycja zdecyduje się na brytyjski model nacisku, zespoły zajmujące się mobilnością pracowników będą musiały uwzględniać „współpracę kraju” w swoich analizach ryzyka podróży oraz przygotować plany awaryjne na wypadek, gdyby dostawcy lub partnerzy projektowi nagle znaleźli się po złej stronie zamrożenia wiz.