Spór o ziemię na japońskiej wyspie z udziałem chińskich inwestorów wywołuje debatę na temat własności zagranicznej i bezpieczeństwa granic

Artykuł „The Guardian” z 9 marca 2026 roku o maleńkiej wyspie Kasasa w japońskim Morzu Wewnętrznym Seto ponownie wzbudził napięcia wokół chińskich inwestycji nieruchomościowych za granicą i ich implikacji dla bezpieczeństwa. Lokalni urzędnicy twierdzą, że dwie działki – zakupione legalnie prawie dekadę temu przez inwestorów z Szanghaju – mogą umożliwić nadzór nad pobliskimi amerykańskimi i japońskimi instalacjami wojskowymi. W odpowiedzi premier Sanae Takaichi zapowiedziała zaostrzenie przepisów dotyczących sprzedaży gruntów w pobliżu strategicznych obiektów. Choć sprawa toczy się w Japonii, kontrowersje bezpośrednio dotyczą chińskiego kapitału i odzwierciedlają szerszą kontrolę przepływów nieruchomościowych z Chin po złagodzeniu przez Pekin ograniczeń walutowych na „strategiczne” zakupy w 2024 roku. Japońskie media łączą sprzedaż na Kasasa z rekordową imigracją i rosnącym niepokojem społecznym, co napędza propozycje weryfikacji statusu rezydencji i planowanego wykorzystania gruntów przez zagranicznych nabywców. Dla chińskich firm i zamożnych inwestorów oznacza to wyższe bariery regulacyjne przy nabywaniu aktywów za granicą – należy się spodziewać dłuższych procedur due diligence, ujawniania rzeczywistych beneficjentów oraz potencjalnych przeglądów bezpieczeństwa narodowego, podobnych do amerykańskiego CFIUS. Menedżerowie ds. mobilności i podróży powinni też liczyć się z efektami ubocznymi: ograniczenia mogą objąć krótkoterminowe wizy projektowe, jeśli władze podejrzewają strategiczne motywy. Z kolei japońscy operatorzy turystyczni na słabo zaludnionych wyspach obawiają się, że zaostrzone przepisy odstraszą potrzebne inwestycje i turystów. Niektórzy lokalni działacze liczą na wykup ziemi z powrotem pod ekoturystykę, podkreślając delikatną równowagę między bezpieczeństwem a ożywieniem gospodarczym w starzejących się regionach wiejskich.