„Czarny rynek” miejsc rezydenckich rośnie w siłę, gdy obcokrajowcy walczą o terminy w hiszpańskich urzędach imigracyjnych

Euro Weekly News informuje, że 3 kwietnia 2026 roku, pierwszego dnia roboczego po Wielkanocy, nastąpił prawdziwy wyścig o terminy wizyt w urzędach ds. rezydencji. Kandydaci z Madrytu, Walencji i Malagi opisują, jak budzili się o 4 rano, by odświeżać stronę rządową cita-previa — często bez skutku, bo żadne terminy nie były udostępniane. Według gazety, zator spowodował, że niektórzy starający się o rezydencję płacili nawet do 200 euro nielegalnym pośrednikom, którzy za pomocą botów natychmiast rezerwowali dostępne wizyty. Za tym chaosem stoi idealna burza: po pandemii wzrosła liczba Brytyjczyków zmieniających status z turystycznego na wizę bez prawa do pracy, studenci z Ameryki Łacińskiej chcący uregulować swój status przed podwyżką czesnego oraz zbliżająca się akcja legalizacji, która może spowodować napływ pół miliona dodatkowych wniosków. Ministerstwo Integracji i Migracji przyznaje, że czas oczekiwania potroił się od stycznia i obiecuje nowy algorytm zarządzania kolejką do połowy kwietnia. Firmy już odczuwają skutki. Międzynarodowe korporacje zgłaszają opóźnienia w projektach, ponieważ nowi pracownicy na wizach dla wysoko wykwalifikowanych nie zdążyli w ciągu ustawowych 30 dni złożyć odcisków palców, co wymusiło ponowne składanie dokumentów. Niektóre działy HR wysyłają menedżerów do mniejszych prowincji, gdzie terminy są jeszcze dostępne — to kosztowne rozwiązanie, które niesie też ryzyko błędów proceduralnych, jeśli adres zameldowania wnioskodawcy jest inny. Kancelarie prawne radzą firmom, by uwzględniały zapas czasu w harmonogramach, wstępnie wypełniały formularze i odświeżały portal w określonych godzinach (zwykle o północy i 8 rano). Ostrzegają też, że płacenie pośrednikom może unieważnić wizytę, jeśli zostanie wykryte, co pozostawi wnioskodawców bez legalnego pobytu. Na dłuższą metę eksperci apelują do rządu o integrację weryfikacji e-ID, by rutynowe przedłużenia można było załatwiać całkowicie online, odciążając wizyty osobiste dla nowych wnioskodawców. Do czasu wprowadzenia takich rozwiązań menedżerowie ds. mobilności powinni codziennie monitorować dostępność terminów lokalnie i rozważyć przesunięcie pracowników do jednego z 52 urzędów prowincjonalnych w Hiszpanii, by wyrównać obciążenie systemu.