Prezydent Connolly zwołuje Radę Państwa do oceny ustawy o ochronie międzynarodowej 2026

Prezydentka Catherine Connolly zwołała swoje pierwsze posiedzenie Rady Państwa zaledwie sześć miesięcy po objęciu urzędu, prosząc to doradcze ciało o ocenę konstytucyjności rządowego projektu ustawy o ochronie międzynarodowej na rok 2026. Nadzwyczajne spotkanie w Áras an Uachtaráin w poniedziałek, 20 kwietnia 2026 roku, zgromadziło Taoischa Micheála Martina, Tánaiste Simona Harrisa, Naczelnego Sędziego Donala O’Donnella, Prokuratora Generalnego Rossę Fanning, byłych prezydentów i taoisigh oraz siedmiu obywateli powołanych przez prezydent Connolly na początku tego roku. Projekt ustawy, który na początku miesiąca wprowadził do Oireachtas minister sprawiedliwości Jim O’Callaghan, jest irlandzką implementacją nowego Paktu UE dotyczącego migracji i azylu. Wprowadza on przyspieszoną procedurę dla oczywiście bezzasadnych wniosków, jednolity, trzyletni humanitarny pozwolenie na pobyt oraz rozszerza uprawnienia funkcjonariuszy imigracyjnych do wydawania natychmiastowych decyzji o deportacji na portach i lotniskach. Partie opozycyjne popierają wiele uproszczeń, ale ostrzegają przed „nieakceptowalnie krótkim” siedmiodniowym terminem na odwołania oraz likwidacją automatycznego prawa do odwołania się na terenie kraju. Jeśli prezydent, po wysłuchaniu opinii Rady, uzna, że niektóre zapisy ustawy mogą naruszać podstawowe prawa zapisane w Bunreacht na hÉireann, może skierować ją do Sądu Najwyższego na mocy artykułu 26. Taka decyzja uruchomi przyspieszone postępowanie – prawdopodobnie w ciągu 60 dni – a jeśli ustawa zostanie zatwierdzona, nie będzie można jej już kwestionować w sądach. Natomiast jeśli Sąd Najwyższy ją odrzuci, rząd będzie musiał wrócić do Dáil z poprawkami. Od 1938 roku skierowano do Sądu Najwyższego tylko 16 ustaw; dziewięć zostało zatwierdzonych, a siedem odrzuconych, co podkreśla wagę poniedziałkowego spotkania. Dla międzynarodowych korporacji korzystających z irlandzkiego systemu pozwoleń na pracę oraz menedżerów ds. relokacji talentów do Dublina wynik jest kluczowy. Projekt ustawy obiecuje maksymalny sześciomiesięczny czas rozpatrywania wszystkich spraw ochronnych i odciąży pracowników Ministerstwa Sprawiedliwości, którzy obecnie zajmują się długimi zaległościami w sprawach azylowych. To z kolei powinno skrócić kolejki w procedurach łączenia rodzin oraz aktualizacji statusu Stamp 4, które firmy często wskazują jako wąskie gardła. Jednak projekt zaostrza też kryteria pozwolenia na pobyt i rozszerza uprawnienia do zatrzymywania osób przekraczających terminy nakazów usunięcia z kraju – co zwiększa ryzyko niezgodności dla zespołów HR w przypadku wygaśnięcia dokumentów podróży. Do czasu zielonego światła od Sądu Najwyższego (lub prezydenta) specjaliści ds. mobilności powinni zakładać, że obowiązują obecne przepisy, ale planować na ewentualnie szybsze – choć bardziej rygorystyczne – procedury od końca 2026 roku.