Państwo wydało 1,6 miliarda euro na prywatne zakwaterowanie azylantów w 2025 roku, poinformowała Najwyższa Izba Kontroli

Ministerstwo Sprawiedliwości ujawniło, że w ubiegłym roku wypłaty dla prywatnych firm prowadzących zakwaterowanie dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz uchodźców z Ukrainy wyniosły 1,6 miliarda euro, z czego dziesięciu największych dostawców zarobiło 313 milionów euro. Szczegóły przesłane do Komisji ds. Kontroli Finansów Publicznych i opublikowane 24 kwietnia pokazują, że na czele listy znajduje się Mosney Unlimited Company z kwotą nieco ponad 40 milionów euro, tuż za nią plasują się operatorzy dawnych hoteli Citywest i Airport. Dane te podkreślają, jak bardzo wzrosło uzależnienie Irlandii od kontraktów na hotele i ośrodki wypoczynkowe w sytuacji braku specjalnie zaprojektowanych centrów recepcyjnych — problem, który ma rozwiązać nowa ustawa o ochronie międzynarodowej. Koszty wzrosły również dlatego, że państwo teraz pokrywa wydatki na ochronę, catering i podstawową opiekę zdrowotną na miejscu, zamiast wypłacać zasiłki pieniężne. Dla pracodawców wydatki te mają większe znaczenie niż tylko pozycja w budżecie: zgodnie z przepisami UE osoby ubiegające się o azyl zyskują prawo do pracy po sześciu miesiącach. Im szybciej wnioski zostaną rozpatrzone i osoby te opuszczą państwowe zakwaterowanie, tym szybciej wejdą na napięty irlandzki rynek pracy. Branże takie jak przetwórstwo spożywcze czy opieka nad osobami starszymi już teraz intensywnie rekrutują z tej grupy; rosnące koszty zakwaterowania wywierają presję na rząd, by przyspieszyć wydawanie pozwoleń na pracę, umożliwiając mieszkańcom generowanie wpływów podatkowych. W liście do Komisji podkreślono także koszty deportacji: sześć lotów czarterowych usunęło 182 osoby, przy średnim koszcie 9 159 euro na osobę, co jest zbliżone do średniego kosztu 8 151 euro za 185 deportacji realizowanych lotami komercyjnymi. Ta równowaga może skłonić ministerstwo do rozszerzenia usuwania osób za pomocą lotów komercyjnych — co powinny uwzględnić zespoły ds. mobilności międzynarodowej, doradzając pracownikom z wygasłymi pozwoleniami. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego zareagowały, domagając się większej przejrzystości w zawieraniu umów oraz wyznaczenia terminów stopniowego wycofywania hoteli, argumentując, że wysokie płatności dla prywatnych właścicieli tworzą niekorzystne bodźce. Ministerstwo odpowiada, że konieczność zwiększenia miejsc w trybie awaryjnym była nieunikniona po rekordowym napływie osób ubiegających się o azyl i uchodźców, ale zapowiada, że nowa „modułowa wioska” w pobliżu lotniska w Dublinie będzie pilotażowym, tańszym modelem zarządzanym przez państwo.