Minister spraw zagranicznych Cassis nazywa dwustronny pakiet UE „strategiczną koniecznością” dla mobilności Szwajcarii

Podczas zgromadzenia ogólnego Europejskiego Ruchu w Szwajcarii 10 maja, minister spraw zagranicznych Ignazio Cassis określił niedawno wynegocjowany pakiet 18 dwustronnych umów z Unią Europejską – nazwany „Bilaterals III” – jako „strategiczną konieczność” dla bezpieczeństwa i dobrobytu kraju. Jego wypowiedź, zrelacjonowana przez SWI swissinfo, podkreśla determinację Rady Federalnej, by przeprowadzić te porozumienia przez parlament mimo groźby referendum. Pakiet modernizuje umowę o swobodnym przepływie osób z 1999 roku, wprowadza dynamiczne dostosowywanie się do zmieniających się przepisów UE oraz dodaje nowe rozdziały dotyczące bezpieczeństwa żywności, energii elektrycznej i zdrowia publicznego. Kluczowe dla mobilności międzynarodowej są uproszczone procedury uzyskiwania zezwoleń na pobyt, bardziej przewidywalna koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego oraz jasne mechanizmy rozstrzygania sporów, które zmniejszają ryzyko nagłych rozbieżności regulacyjnych. Cassis ostrzegł, że stabilność „nie jest czymś oczywistym; jest wynikiem wspólnego wysiłku”. Przedstawił umowy jako bilet Szwajcarii do dalszego uczestnictwa w rynku pracy jednolitego rynku – wyraźny kontrast wobec inicjatywy ograniczenia liczby mieszkańców, która zostanie poddana pod głosowanie w czerwcu. Międzynarodowi pracodawcy przyjęli tę wiadomość z entuzjazmem. „Pakiet daje nam pewność, że możemy utrzymać regionalne siedziby w Zurychu, zamiast przenosić je do Monachium” – powiedział szef ds. mobilności w amerykańskiej firmie biotechnologicznej. Prawnicy imigracyjni zwracają jednak uwagę, że umowy muszą jeszcze przetrwać ewentualne referendum dotyczące traktatu oraz szczegółowe przepisy wdrażające, co oznacza, że praktyczne zmiany są mało prawdopodobne przed 2027 rokiem. W międzyczasie firmy powinny śledzić debaty parlamentarne i uwzględniać możliwe opóźnienia w planowaniu delegacji, zwłaszcza w przypadku pracowników dojeżdżających z zagranicy, których pozwolenia zależą od obecnych zasad swobodnego przepływu osób.