ETPC Odrzuca Wniosek o Azyl przeciwko Belgii z powodu „Nadużycia Procedury”

Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPC) 21 maja 2026 roku opublikował wyrok w sprawie Mouelhi przeciwko Belgii, oddalając skargę jako nadużycie prawa do petycji. Tunezyjski skarżący twierdził, że belgijskie władze pozostawiły go bez dachu nad głową, mimo orzeczenia sądu krajowego; jednak dokumenty wykazały, że przez kilka miesięcy przebywał w Holandii. Trybunał uznał, że celowo wprowadził go w błąd i w związku z tym uznał sprawę za niedopuszczalną. Choć nie rozpatrywano meritum sprawy, orzeczenie ma duże znaczenie dla Belgii, która zmaga się z falą spraw w ETPC związanych z niedoborem miejsc w ośrodkach recepcyjnych. Wyrok sygnalizuje, że Strasburg będzie surowo traktować wnioskodawców podających nieprawdziwe informacje, co może zniechęcić do składania bezzasadnych skarg, które zapełniają rejestry i obciążają zasoby państwa. Dla belgijskich decydentów to oddech po latach krytyki za niewystarczające zapewnienie schronienia dla osób ubiegających się o azyl. Może to również zachęcić Fedasil do bardziej zdecydowanego kwestionowania wniosków o zastosowanie Zasady 39 w przypadku wątpliwości co do faktów. Z kolei uczciwi wnioskodawcy z uzasadnionymi skargami mogą spodziewać się dokładniejszej kontroli spójności dowodów. Zespoły ds. mobilności korporacyjnej i doradcy relokacyjni powinni mieć na uwadze, że postrzeganie nadużyć systemu przez sądy może zaostrzyć postawy społeczne i prowadzić do bardziej rygorystycznej weryfikacji dokumentów. Zapewnienie, że osoby zależne ubiegające się o ochronę w Belgii dostarczają kompletne i prawdziwe dokumenty, jest teraz ważniejsze niż kiedykolwiek, aby uniknąć opóźnień lub odrzuceń. Upomnienie Trybunału wobec skarżącego i jego pełnomocnika podkreśla obowiązki zawodowe w postępowaniach azylowych i może skłonić belgijskie izby adwokackie do zaostrzenia wytycznych etycznych dotyczących skarg składanych do ETPC.