UE uruchamia nowe, połączone bazy danych wizowych i granicznych – co muszą wiedzieć podróżujący z Wielkiej Brytanii

Dwa kluczowe elementy długo planowanego przez UE „pakietu interoperacyjności” cicho weszły w życie 12 czerwca: Europejski Portal Wyszukiwania oraz Wspólne Repozytorium Tożsamości. Dzięki nim upoważnieni funkcjonariusze graniczni, wizowi i azylowi mogą teraz za pomocą jednego interfejsu przeszukiwać wiele baz danych — VIS, Eurodac, SIS, EES, ETIAS i ECRIS-TCN. Dla przeciętnego podróżnego nic się dziś nie zmienia; nie trzeba wypełniać dodatkowych formularzy, a linie lotnicze nie będą zadawać dodatkowych pytań. Jednak ta aktualizacja ma duże znaczenie dla obywateli Wielkiej Brytanii, którzy po Brexicie są traktowani jako obywatele państw trzecich w strefie Schengen. Gdy system Entry/Exit zostanie w pełni uruchomiony jeszcze w tym roku, dane z brytyjskich paszportów będą trafiać do właśnie połączonych platform. Oznacza to, że odmowy wjazdu, informacje o przekroczeniu dozwolonego pobytu czy zgubione paszporty będą natychmiast widoczne na każdym przejściu granicznym, porcie promowym, a nawet podczas niektórych kontroli drogowych prowadzonych przez policję w UE. Specjaliści od ryzyka podróży podkreślają, że to wydarzenie pokazuje, jak ważne jest opuszczenie strefy Schengen przed upływem limitu 90/180 dni oraz uregulowanie wszelkich zaległych mandatów czy naruszeń wizowych. Pracodawcy, którzy rotują pracowników między różnymi państwami członkowskimi UE, zyskają dzięki bardziej spójnym danym w czasie rzeczywistym, ale pracownicy, którzy przypadkowo przekroczą dozwolony czas pobytu, mogą szybciej napotkać problemy przenoszące się między jurysdykcjami. Komisja Europejska potwierdziła, że przed uruchomieniem system przeszedł szerokie testy techniczne przeprowadzone przez eu-LISA; władze państw członkowskich mają czas do listopada na pełną integrację swoich systemów krajowych. Przewoźnicy uważnie obserwują sytuację, ponieważ kolejne etapy mogą umożliwić automatyczne kontrole przed odlotem, które mogą skutkować odmową wejścia na pokład, podobnie jak w brytyjskim systemie ETA. W krótkim terminie menedżerowie ds. mobilności powinni zweryfikować narzędzia liczenia dni w strefie Schengen, poinformować podróżnych o dokładności stemplowania paszportów oraz przygotować się na bardziej rygorystyczne kontrole tożsamości przy stanowiskach manualnych, jeśli bramki biometryczne wykryją niezgodności.