Pakt UE w sprawie migracji i azylu wchodzi w życie, zmuszając Irlandię do usprawnienia kontroli granicznej i przyspieszenia procedur azylowych

Długo negocjowany Pakt UE w sprawie migracji i azylu wszedł formalnie w życie 12 czerwca, jednak media biznesowe nadal analizowały jego konsekwencje 15 czerwca, gdy państwa członkowskie – w tym Irlandia – zaczęły wdrażać pierwsze operacyjne działania. Briefing Business Standard przedstawia obowiązkowe kontrole wszystkich nieregularnych przybyszów, przyspieszone decyzje azylowe na granicach oraz mechanizm solidarności, który zobowiązuje każde państwo UE do dzielenia się ciężarem relokacji lub wsparcia finansowego.

Dla Irlandii, która obsługuje większość podróży bezwizowych przez lotnisko w Dublinie i lądową granicę z Wielką Brytanią, pakt oznacza konieczność zwiększenia zdolności do przeprowadzania kontroli tożsamości, bezpieczeństwa i oceny wrażliwości w ciągu siedmiu dni na granicach zewnętrznych – lub w ciągu trzech dni w przypadku migrantów znalezionych na terytorium kraju. Ministerstwo Sprawiedliwości zapowiedziało już, że ulepszenia biometryczne systemu Eurodac na lotniskach w Dublinie i Shannon zostaną wdrożone w trzecim kwartale 2026 roku, a Urząd ds. Ochrony Międzynarodowej zatrudni dodatkowo 120 pracowników, aby sprostać surowszym terminom podejmowania decyzji.



Doradcy ds. imigracji korporacyjnej zauważają, że dla legalnych podróżnych – turystów, studentów i pracowników przenoszonych w ramach firm – zmiany będą minimalne, natomiast osoby przebywające nielegalnie oraz ubiegające się o ochronę humanitarną będą obsługiwane w znacznie szybszym i bardziej rygorystycznym systemie. Może to skrócić czas, w którym pracodawcy mogą uregulować status kontraktorów projektowych, którzy popadli w nieregularność.

Pakt wprowadza także obowiązek dla państw członkowskich, by uczestniczyły w relokacjach z krajów na pierwszej linii frontu lub wpłacały środki do wspólnego funduszu. Choć Irlandia nie należy do strefy Schengen, zdecydowała się na udział w większości obszarów wymiaru sprawiedliwości i oczekuje się, że zobowiąże się zarówno do finansowania, jak i przyjęcia ograniczonej liczby osób do relokacji. Firmy zaangażowane w programy sponsoringu uchodźców powinny uważnie obserwować, jak Irlandia ustali roczne limity przyjęć w ramach nowego mechanizmu solidarności.

Na koniec, reformy zaostrzają procedury powrotu migrantów, których wnioski zostały odrzucone – co może mieć wpływ na pracodawców nadal sponsorujących pracowników po nieudanej aplikacji o ochronę. Zespoły ds. mobilności globalnej powinny przejrzeć bieżące sprawy i upewnić się, że wszyscy pracownicy przechodzący z statusu azylanta na status pracowniczy mają ostateczne, udokumentowane pozwolenie, zanim zaczną obowiązywać przyspieszone terminy.