Wczesnym rankiem 16 czerwca 2026 roku z lotniska Lipsk/Halle wystartował samolot czarterowy do Kabulu, przewożący około 30 obywateli Afganistanu, których wnioski o azyl zostały odrzucone, a którzy zostali skazani przez niemieckie sądy za poważne przestępstwa – w tym gwałt i nieumyślne spowodowanie śmierci. To już druga duża deportacja do Afganistanu od czasu, gdy Berlin nawiązał bezpośrednie porozumienie o repatriacji z rządem de facto kierowanym przez talibów na początku tego roku, co wyeliminowało konieczność korzystania z transferów pośredniczonych przez Katar, stosowanych od 2024 roku. Zgodnie z nowym porozumieniem Niemcy mogą organizować loty czarterowe bez konieczności przekazywania dokumentów przez trzeci kraj, pod warunkiem uzyskania zgody na lądowanie w Kabulu oraz akceptacji niemieckich eskort bezpieczeństwa na miejscu. Ministerstwa spraw wewnętrznych na szczeblu federalnym i krajowym postrzegają ten mechanizm jako sposób na egzekwowanie sądowych nakazów deportacji w przypadkach o wysokim profilu zagrożenia bezpieczeństwa publicznego – obszar ten od czasu przejęcia władzy przez talibów w 2021 roku, które zawiesiło rutynowe powroty, budzi silną krytykę ze strony partii opozycyjnych. Polityka ta pozostaje kontrowersyjna. Organizacje praw człowieka podkreślają, że Afganistan nadal nie jest bezpiecznym miejscem dla powracających i przypominają, że trzy wcześniejsze operacje czarterowe musiały zostać odwołane w maju w ostatniej chwili, gdy Kabul wyraził niezadowolenie z powodu – jak to określił – „niewystarczającego zaangażowania dyplomatycznego” Berlina. Protestujący ponownie zgromadzili się w poniedziałek wieczorem na lotnisku w Lipsku, organizując cichy wiec, podczas gdy policja blokowała dostęp do miejsc publicznego oglądania. Dla pracodawców, menedżerów ds. mobilności i firm zajmujących się relokacją wydarzenie to ma znaczenie z dwóch powodów. Po pierwsze, pokazuje, że dwustronne, indywidualne porozumienia o deportacji mogą być wznowione nawet z reżimami nieuznawanymi międzynarodowo, co sygnalizuje zaostrzenie niemieckiego podejścia do egzekwowania nakazów usunięcia z kraju. Po drugie, obywatele Afganistanu z wyrokami karnymi mogą teraz być szybciej deportowani, co może skrócić czas na ostatnie odwołania lub wnioski humanitarne. Firmy zatrudniające afgańskich pracowników powinny więc dokładnie sprawdzać status imigracyjny i zadbać o terminowe składanie wniosków o przedłużenie zezwoleń na pobyt. Patrząc w przyszłość, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zapowiedziało planowanie lotów miesięcznych, jeśli warunki operacyjne na to pozwolą. Ten krok może zachęcić inne państwa członkowskie UE do podjęcia podobnych dwustronnych działań – co potencjalnie może doprowadzić do rozdrobnienia wspólnej polityki powrotów UE zaledwie kilka dni po wejściu w życie nowego Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego.
Źródło: ntv/dpa
