Dane ABS pokazują, że netto migracja zagraniczna spada do 301 000, a debata na temat przyszłych limitów nasila się

Dyskusja o migracji w Australii zyskała nowy wymiar 19 czerwca 2026 roku, gdy Australijski Urząd Statystyczny (ABS) opublikował pierwszy szczegółowy mikrozbiór danych dotyczących netto migracji zagranicznej (NOM) za rok kalendarzowy 2025. Dane pokazują, że w ubiegłym roku do Australii przybyło 563 500 osób na dłuższy okres lub na stałe, a 262 700 wyjechało, co daje saldo migracji netto na poziomie 301 000 osób. To spadek w porównaniu do 330 400 w 2024 roku i pierwszy raz, gdy liczba przyjazdów spadła poniżej poziomu z 2019 roku od ponownego otwarcia granic w 2022 roku. Największą grupę stanowili studenci (157 000), następnie tymczasowi pracownicy wykwalifikowani (92 000) oraz uczestnicy programów wakacyjno-pracowniczych (48 000). Choć spadek jest umiarkowany, ma duże znaczenie polityczne. Partia Pracy prognozuje stopniowy powrót do przedpandemicznego celu planistycznego na poziomie 225 000 NOM do 2028 roku; nowe dane pozwalają ministrowi finansów Jimowi Chalmersowi twierdzić, że „migracja spadła już o 45 procent od szczytu”, co wzmacnia narrację rządu o skuteczności zaostrzenia kontroli wizowych ogłoszonych w budżecie majowym. Opozycja natomiast wykorzystała publikację, by ponowić apel o znacznie większe ograniczenia. Cieńszym ministrem finansów Angus Taylor powtórzył obietnicę Koalicji, by coroczny limit migracji dostosować do liczby nowych domów oddanych do użytku w poprzednim roku, co według nich obniżyłoby NOM „znacznie poniżej 200 000”. Liderka One Nation, Pauline Hanson, zaostrzyła swoje postulaty, proponując twardy limit 130 000 wiz oraz ośmioletni okres oczekiwania na dostęp do świadczeń socjalnych dla nowych przybyszów, twierdząc, że imigracja „jest w centrum kryzysu mieszkaniowego”. Zieloni natomiast przyjęli dane ABS jako dowód, że obecne poziomy są zrównoważone, i ponowili apel o zwiększenie liczby miejsc dla uchodźców do 50 000 rocznie. Analitycy polityczni podkreślają, że nowy mikrozbiór danych będzie cennym narzędziem dla pracodawców, uczelni i rządów stanowych, które śledzą trendy w podklasach wizowych i krajach pochodzenia. „Dane mikro pozwalają firmom dokładnie analizować, które grupy zawodowe rosną, a które maleją – to kluczowa informacja przy planowaniu rekrutacji” – zauważa Pradeep Philip, partner Deloitte Access Economics. Dla menedżerów ds. mobilności kluczową informacją jest to, że czas przetwarzania wiz w latach 2026-27 raczej nie ulegnie znacznemu wydłużeniu: budżet Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zakłada jedynie umiarkowany spadek liczby wniosków, a departament poinformował podczas poniedziałkowego briefingu branżowego, że obsada kadrowa dla programów Global Talent, Temporary Skill Shortage (TSS) oraz nadchodzących wiz Skills-in-Demand pozostanie „na stałym poziomie”. Firmy planujące przeniesienie pracowników do Australii w ciągu najbliższych 12 miesięcy powinny jednak uwzględnić dalsze kontrole ścieżek od studiów do pracy oraz możliwe zaostrzenie wymagań językowych zapowiedziane na listopad.