Włochy: 24-godzinny ogólnokrajowy strajk na lotniskach 5 lipca

Włochy szykują się do najbardziej uciążliwego strajku w transporcie lotniczym tego lata: 24-godzinnego, wielozwiązkowego protestu zaplanowanego na piątek, 5 lipca. Pracownicy niemal wszystkich szczebli obsługi lotnisk — kontrolerzy ruchu lotniczego (ENAV), firmy obsługi naziemnej, firmy ochroniarskie, służby tankowania oraz personel pokładowy linii lotniczych — potwierdzili udział po fiasku rozmów z pracodawcami na początku tygodnia. Według branżowego monitoringu CUB Trasporti, ponad 2 000 lotów z i do Rzymu-Fiumicino, Mediolanu-Malpensa/Linate, Wenecji, Neapolu, Katanii i Palermo jest zagrożonych odwołaniem lub poważnymi opóźnieniami. Strajk będzie trwał od 00:01 do 24:00 czasu lokalnego, choć poszczególne grupy planują dodatkowe przerwy w pracy — na przykład ochrona ADR na lotniskach w Rzymie zapowiada protest w godzinach 10:00–18:00, a kontrolerzy wieży ENAV w Malpensie planują osobny, czterogodzinny strajk między 13:00 a 17:00. Zgodnie z przepisami, niektóre loty „chronione” (pilne medyczne, wojskowe oraz ograniczona liczba połączeń międzykontynentalnych) muszą się odbyć, jednak większość lotów krótkodystansowych i krajowych będzie zależna od dostępności personelu. Linie lotnicze rozpoczęły działania mające na celu ponowne zakwaterowanie pasażerów. ITA Airways wprowadziła możliwość bezpłatnej zmiany rezerwacji w ciągu siedmiu dni; Ryanair i easyJet ograniczyły rozkłady lotów, ostrzegając, że zmiany na lotnisku w dniu strajku będą utrudnione, ponieważ załogi również będą protestować. Firmy zajmujące się zarządzaniem podróżami radzą klientom korporacyjnym, by kierowali się przez Szwajcarię, Austrię lub Słowenię lub przenosili spotkania do formatu wirtualnego. Alternatywą są pociągi, takie jak Frecciarossa i Italo, które zwiększają pojemność, ale ostrzegają o strajku pracowników transportu towarowego od wieczora 6 lipca, co może spowodować korki w weekend. Dla menedżerów ds. mobilności najważniejsze jest teraz zabezpieczenie pasażerów, weryfikacja statusu imigracyjnego w przypadku zmienionych tras oraz informowanie o możliwych przekroczeniach strefy Schengen spowodowanych przymusowymi postojami. W perspektywie średnioterminowej akcja strajkowa uwypukla niestabilność włoskiego sektora obsługi naziemnej, gdzie rozdrobnione negocjacje zbiorowe i rosnący letni popyt generują ciągłe konflikty. Firmy z pracownikami o krytycznym czasie realizacji powinny uwzględnić dodatkowy zapas czasu w politykach podróży oraz zabezpieczyć budżety na ostatnią chwilę na czartery lub zastępczy transport kolejowy i drogowy.