Opocja naciska na obniżenie celów imigracyjnych po tym, jak premier zasugerował przyszły „kontrolowany wzrost”

Kilka godzin po tym, jak premier Mark Carney w rozmowie z New York Times zasugerował, że Kanada może w przyszłości podnieść poziom imigracji, gdy „przywrócona zostanie stabilność”, konserwatywna krytyczka polityki imigracyjnej Michelle Rempel Garner wydała oświadczenie, w którym domaga się cięć, a nie podwyżek. Twierdzi, że mimo niedawnego spowolnienia przyjmowania tymczasowych rezydentów przez rząd, rynek mieszkaniowy, opieka zdrowotna i rynek pracy pozostają przeciążone. Ten konflikt zapowiada publikację Planu Poziomów Imigracji na lata 2027-29, która ma nastąpić jeszcze w tym miesiącu. Obecne cele zakładają utrzymanie liczby stałych rezydentów na poziomie 380 000 oraz zmniejszenie liczby tymczasowych rezydentów do 370 000 do 2028 roku, z 500 000 na szczycie w 2024 roku. Carney podkreśla, że te liczby dowodzą, iż system jest „znów pod kontrolą”, podczas gdy konserwatyści twierdzą, że Ottawa nadal nie potrafi dokładnie monitorować osób przekraczających dozwolony czas pobytu. Firmy zależne od zagranicznych talentów – zwłaszcza z branży technologicznej i rolno-spożywczej – obawiają się, że polityczne przepychanki mogą wprowadzić niepewność w odnawianiu pozwoleń na pracę i ocenie wpływu na rynek pracy. Analitycy zauważają, że nawet sama zapowiedź niższych celów może ostudzić zainteresowanie studentów zagranicznych i skomplikować planowanie na uczelniach. Obserwatorzy polityki spodziewają się, że nadchodzący plan będzie próbą wyważenia: niewielkich redukcji liczby stałych rezydentów połączonych z zaostrzeniem limitów na pozwolenia na pracę po studiach oraz wiz tymczasowych dedykowanych konkretnym sektorom. Czy to zadowoli którąkolwiek ze stron, pozostaje kwestią otwartą, ale retoryka pokazuje, że poziomy imigracji stały się tematem pierwszych stron gazet, a nie niszową debatą polityczną. Dla menedżerów ds. mobilności przesłanie jest jasne: uważnie śledzić ogłoszenie poziomów, modelować scenariusze zatrudnienia przy niższych limitach i komunikować plany awaryjne rekrutom już w procesie.