IRCC wyjaśnia, że firmy działające w domu mogą zatrudniać pracowników z zagranicy, jeśli działalność jest rzeczywista

Immigracja, Uchodźcy i Obywatelstwo Kanada (IRCC) opublikowało nowe wytyczne operacyjne, które nakazują urzędnikom nie odrzucać wniosków o pozwolenie na pracę związane z konkretnym pracodawcą tylko dlatego, że adres firmy to prywatny dom. Aktualizacja z 7 października podkreśla, że coraz więcej małych kanadyjskich firm – w tym wiele start-upów – działa całkowicie online lub z domowego biura. Adres mieszkalny jest więc traktowany jedynie jako jeden z elementów oceny autentyczności oferty pracy. Zamiast skupiać się na adresie, urzędnicy muszą wziąć pod uwagę cztery czynniki: 1) czy pracodawca aktywnie prowadzi działalność, 2) czy proponowane zatrudnienie odpowiada rzeczywistym potrzebom kadrowym, 3) czy firma jest w stanie wypłacić deklarowane wynagrodzenie i przestrzegać federalnych oraz prowincjonalnych standardów pracy, oraz 4) czy działalność jest zgodna z przepisami dotyczącymi zatrudnienia i rekrutacji. Żaden z tych czynników nie jest decydujący samodzielnie – urzędnicy muszą ocenić całość sytuacji. Wytyczne zawierają praktyczne przykłady. Studio graficzne, które jest zarejestrowane, rozlicza podatki, prowadzi umowy i dokumentację płacową oraz potrzebuje dodatkowego projektanta, może spełnić wymogi nawet jeśli działa z mieszkania w bloku. Natomiast „papierowa” restauracja zarejestrowana w podmiejskim domu, która nie potrafi wykazać przychodów, zaplecza kuchennego ani faktur od dostawców, nie przejdzie weryfikacji. Polityka nakazuje także urzędnikom wysyłać 15-dniowe pismo proceduralne w przypadku wątpliwości, aby pracodawca mógł dostarczyć dodatkowe dowody – to ważny krok zapewniający uczciwy proces zarówno dla międzynarodowych korporacji, jak i małych firm. Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej kluczowa jest dokumentacja. Kanadyjskie podmioty działające w domu lub w modelu hybrydowym, które planują zatrudniać pracowników w ramach Programu Mobilności Międzynarodowej, powinny przechowywać rozliczenia podatkowe, licencje biznesowe, faktury od klientów, umowy oraz zestawienia płac. Powinny też być gotowe wyjaśnić, jak pracownik zagraniczny będzie wykonywał obowiązki zdalnie lub u klientów. To wyjaśnienie jest szczególnie istotne dla branż technologicznych, konsultingowych, e-commerce i kreatywnych, gdzie praca zdalna stała się normą. Ponieważ polityka usuwa nieformalny „czerwony sygnał”, który czasem blokował wnioski, powinna skrócić czas rozpatrywania legalnych zgłoszeń małych pracodawców, jednocześnie utrudniając działanie firm-wydmuszek oferujących fikcyjne miejsca pracy. Obcokrajowcy otrzymujący oferty od kanadyjskich firm działających z domu powinni nadal weryfikować rejestrację firmy oraz żądać pisemnych umów i dowodów wypłat przed zaakceptowaniem propozycji.