Nowe wytyczne ministerialne zmieniają kolejność rozpatrywania wiz sponsorowanych przez pracodawców

Agenci migracyjni, zespoły HR oraz zagraniczni specjaliści obudzili się 23 października z obszernym wyjaśnieniem dotyczących Dyrektyw Ministerialnych 121 i 122 – dwóch dokumentów, które cicho zrewolucjonizowały australijski system wiz dla wykwalifikowanych pracowników od 19 września. Analiza opublikowana przez czołową firmę doradczą Southern Stone potwierdza, że wnioskodawcy spoza Australii w kluczowych sektorach – takich jak budownictwo, opieka zdrowotna, edukacja, rolnictwo, akwakultura, rybołówstwo, surowce, służby porządkowe i obrona – teraz trafiają na sam początek kolejki zarówno w przypadku tymczasowych wiz Skills-in-Demand (podklasa 482), jak i stałych wiz Employer Nomination Scheme (podklasa 186).

Zmiana ta ma ogromne znaczenie, ponieważ do tej pory priorytet mieli wnioskodawcy przebywający już na terenie Australii. Inżynierowie, pielęgniarki czy stolarze rekrutowani zza granicy musieli czekać, podczas gdy ich koledzy już w kraju mogli szybciej przejść przez proces. Podniesienie rangi niektórych ról offshore przez Dyrektywę 121 (tymczasową) i 122 (stałą) ma na celu rozwiązanie chronicznych braków kadrowych w budownictwie i kluczowych usługach, które – według rządu – hamują realizację inwestycji mieszkaniowych i infrastrukturalnych.

Inne zmiany również są istotne. W przypadku podklasy 482, wnioski w ramach strumienia Specjalistycznych Umiejętności o wysokich zarobkach zajmują teraz drugie miejsce w kolejności, zaraz po priorytetowych zawodach, niezależnie od lokalizacji. Skład rodziny również wpływa na pozycję w kolejce: dołączenie partnera lub dzieci do wniosku offshore może obniżyć jego rangę o jeden poziom, co skłania niektórych pracodawców do składania najpierw wniosków tylko na głównego kandydata, a rodzinę sponsorować później.

Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej kluczowa jest teraz kwestia czasu. Same nominacje nie są już rozpatrywane według kolejności priorytetów, więc źle przygotowana nominacja może opóźnić nawet wizę o najwyższym priorytecie. Pracodawcy muszą składać kompletne nominacje jak najwcześniej i koordynować lokalizację pracowników w dniu składania wniosku wizowego. Role regionalne, które wcześniej były przyspieszane na mocy Dyrektywy 105, nie mają już specjalnego traktowania – co jest ważne dla projektów górniczych i rolniczych poza dużymi miastami.

Choć Dyrektywy nie zmieniają kryteriów wizowych ani progów płacowych, to jednak redefiniują oczekiwania: pielęgniarka zatrudniona w Manili może teraz otrzymać wizę szybciej niż księgowy już przebywający w Sydney. Firmy z dużą liczbą sponsorowanych pracowników powinny przeanalizować swoje procesy rekrutacyjne i jasno komunikować kandydatom realistyczne terminy.