Czas oczekiwania na wizę turystyczną do USA dla obywateli Indii wydłuża się do roku z powodu ogromnego zapotrzebowania w konsulatach

Indyjskie firmy planujące wysłać swoich menedżerów na krótkie podróże służbowe do Stanów Zjednoczonych muszą przygotować się na niemal roczne oczekiwanie. Według najnowszych danych Global Visa Wait-Times tracker Departamentu Stanu USA, zaktualizowanych 21 października, najwcześniejszy dostępny termin rozmowy wizowej B1/B2 (biznes/turystyka) w Mumbaju przypada na październik 2027 roku, a w Hyderabadzie jest nieco lepiej – połowa sierpnia 2027. W Nowym Delhi i Kalkucie czas oczekiwania wynosi około 9-10 miesięcy, podczas gdy w przypadku wiz pracowniczych, takich jak H-1B i L-1, średni czas oczekiwania to 6-7 miesięcy. Ten ogromny backlog to efekt zamknięć w czasie pandemii, które spotęgowało rosnące zapotrzebowanie ze strony indyjskich podróżnych oraz niedobór doświadczonych pracowników konsularnych.



Chociaż Waszyngton wysłał tymczasowy personel i wprowadził sobotnie zmiany wizyt w tym roku, te działania jedynie ustabilizowały, a nie skróciły kolejki. Rozmowy wizowe dla studentów (F-1) pozostają stosunkowo płynne, ponieważ Departament Stanu rezerwuje dla nich dedykowane bloki terminów. Dla firm sytuacja jest szczególnie trudna – zespoły sprzedażowe ryzykują utratę kontraktów, gdy nie można zaplanować wizyt u klientów, a firmy technologiczne ponoszą wyższe koszty, kierując pracowników przez placówki w innych krajach, które umożliwiają odnawianie wiz bez osobistej rozmowy.

Eksperci ds. imigracji zalecają menedżerom ds. mobilności międzynarodowej składanie wniosków o odnowienie wiz bez rozmowy co najmniej sześć miesięcy przed wygaśnięciem dokumentu oraz utrzymywanie budżetów awaryjnych na podróże do Singapuru lub Bangkoku, gdzie wciąż możliwe są wizyty w placówkach trzecich krajów. Długoterminowe rozwiązanie zależy od wieloletniego programu Consular Fellows Departamentu Stanu oraz planów pilotażu zdalnych rozmów wideo. Do tego czasu eksperci radzą indyjskim firmom korzystać z obywatelstw kwalifikujących się do programu ESTA wśród swoich pracowników lub przenosić spotkania do Europy i krajów Zatoki Perskiej, aby utrzymać harmonogramy projektów.