Statystyki Austrii odnotowały gwałtowny wzrost naturalizacji – między styczniem a wrześniem 2026 roku przyznano obywatelstwo austriackie 19 930 osobom, co stanowi wzrost o 13% w porównaniu z tym samym okresem 2025 roku. Wzrost ten napędzany jest głównie przez osoby mieszkające w Austrii od dłuższego czasu: 14 171 nowych obywateli to osoby już zamieszkałe w kraju, co oznacza wzrost o 30% rok do roku. Kobiety stanowiły dokładnie połowę wszystkich nowych obywateli, a co piąty z nich urodził się w Austrii, lecz wcześniej posiadał zagraniczny paszport. Profil demograficzny nadal odzwierciedla ostatnie fale migracyjne. Byli obywatele Syrii stanowili 25% spośród osób z prawem pobytu w Austrii, natomiast po 11% to byli obywatele Afganistanu i Turcji. Różnice regionalne są wyraźne: Karyntia odnotowała wzrost naturalizacji o 78%, Wiedeń o 53%, a Vorarlberg o 46%, podczas gdy Górna Austria zanotowała spadek o 18%.
![Austriacyzacja wzrasta o 13%: 19 930 nowych obywateli w ciągu dziewięciu miesięcy]()
W sferze politycznej dane wywołały mieszane reakcje. Lider prawicowej Wolnościowej Partii Austrii (FPÖ), Herbert Kickl, potępił to jako „opóźnione skutki kryzysu migracyjnego z 2015 roku”, zwracając uwagę na dużą liczbę Syryjczyków i Afgańczyków. Organizacja praw człowieka SOS Mitmensch skupiła się natomiast na 290 000 mieszkańcach Austrii urodzonych w kraju, którzy wciąż nie mają obywatelstwa, apelując o reformę surowego systemu jus sanguinis, który nie przyznaje automatycznie obywatelstwa dzieciom długoletnich obcokrajowców.
Dla międzynarodowych firm liczby te wskazują na poprawę perspektyw długoterminowego osiedlania się zagranicznych pracowników w Austrii, gdzie obywatelstwo otwiera drzwi do swobodnego przemieszczania się po UE, lokalnego prawa do głosowania oraz łatwiejszego dostępu do regulowanych zawodów. Jednak debata polityczna sugeruje, że zasady kwalifikacji – obecnie wymagające dziesięciu lat legalnego pobytu lub sześciu lat w przypadku „utrzymującej się integracji osobistej” – raczej nie zostaną wkrótce złagodzone. Firmy sponsorujące kluczowych pracowników w procesie uzyskania obywatelstwa powinny więc planować dłuższe terminy, kłaść nacisk na naukę języka niemieckiego oraz śledzić możliwe zmiany wynikające z równoległej ustawy o obowiązkach integracyjnych. Doradcy zauważają również, że zmniejszenie zaległości w przetwarzaniu wniosków w Wiedniu i Innsbrucku skróciło czas oczekiwania dla wysoko wykwalifikowanych pracowników, co sprawia, że austriacki paszport staje się bardziej realnym celem w średnim terminie.
W sferze politycznej dane wywołały mieszane reakcje. Lider prawicowej Wolnościowej Partii Austrii (FPÖ), Herbert Kickl, potępił to jako „opóźnione skutki kryzysu migracyjnego z 2015 roku”, zwracając uwagę na dużą liczbę Syryjczyków i Afgańczyków. Organizacja praw człowieka SOS Mitmensch skupiła się natomiast na 290 000 mieszkańcach Austrii urodzonych w kraju, którzy wciąż nie mają obywatelstwa, apelując o reformę surowego systemu jus sanguinis, który nie przyznaje automatycznie obywatelstwa dzieciom długoletnich obcokrajowców.
Dla międzynarodowych firm liczby te wskazują na poprawę perspektyw długoterminowego osiedlania się zagranicznych pracowników w Austrii, gdzie obywatelstwo otwiera drzwi do swobodnego przemieszczania się po UE, lokalnego prawa do głosowania oraz łatwiejszego dostępu do regulowanych zawodów. Jednak debata polityczna sugeruje, że zasady kwalifikacji – obecnie wymagające dziesięciu lat legalnego pobytu lub sześciu lat w przypadku „utrzymującej się integracji osobistej” – raczej nie zostaną wkrótce złagodzone. Firmy sponsorujące kluczowych pracowników w procesie uzyskania obywatelstwa powinny więc planować dłuższe terminy, kłaść nacisk na naukę języka niemieckiego oraz śledzić możliwe zmiany wynikające z równoległej ustawy o obowiązkach integracyjnych. Doradcy zauważają również, że zmniejszenie zaległości w przetwarzaniu wniosków w Wiedniu i Innsbrucku skróciło czas oczekiwania dla wysoko wykwalifikowanych pracowników, co sprawia, że austriacki paszport staje się bardziej realnym celem w średnim terminie.
Źródło: ORF
