Minister van Binnenlandse Zaken Tony Burke bracht de ochtend van 22 februari door met het beantwoorden van vragen over een groep Australiërs die vastzit in het Roj-detentiecentrum in het noordoosten van Syrië. Elf vrouwen – voornamelijk weduwen van IS-strijders – en 23 kinderen hebben herhaaldelijk geprobeerd het door Koerden beheerde kamp te verlaten, terwijl het geweld in de regio toeneemt. Burke vertelde aan journalisten dat slechts één vrouw momenteel in aanmerking komt voor een Tijdelijke Uitsluitingsmaatregel (TEO) en dat de Paspoortwet Australische burgers vrijwel automatisch het recht op terugkeer geeft. Inlichtingendiensten hebben “de ideologie, mentale toestand en reisgeschiedenis van elk individu in kaart gebracht”, maar zien de groep niet als een samenhangende dreiging. Critici van beide politieke kanten uiten hun frustratie over wat zij zien als Canberra’s “afwachtende” houding. De Coalitie stelt dat zonder strengere ministeriële bevoegdheden de vrouwen mogelijk commerciële vluchten kunnen nemen zodra ze reisdocumenten hebben; mensenrechtenorganisaties benadrukken dat onbepaalde detentie zonder aanklacht onhoudbaar is en dat de kinderen de dupe zijn. In de praktijk moeten reis- en relocatieteams alert zijn op snel veranderende uitsluitingsregels. Een TEO kan een paspoorthouder twee jaar lang verbieden een vlucht naar Australië te nemen en overtreding kan zware gevangenisstraffen opleveren. Reismanagers die personeel door het Midden-Oosten begeleiden, moeten controleren of medewerkers of familieleden plotselinge toegangsverboden kunnen krijgen. Op de lange termijn benadrukt deze zaak de terughoudendheid van de Albanese-regering om absolute ministeriële bevoegdheid over het bewegingsrecht van burgers in te voeren. Tenzij het parlement de wet wijzigt, behouden Australische paspoorthouders – hoe controversieel ook – vrijwel onbeperkt recht op terugkeer, waarbij risicobeheersing wordt overgelaten aan monitoring, toezicht en, waar mogelijk, vervolging na aankomst.
Bron: The Guardian
