Populistische opleving zet Australische migratiedebat scherper in de schijnwerpers

In een artikel voor de Australische editie van The Guardian op 22 februari waarschuwt voormalig Commissaris voor Rassendiscriminatie Tim Soutphommasane dat Pauline Hanson’s One Nation “inspelen op de publieke bezorgdheid over immigratie”, vergelijkbaar met wat Nigel Farage’s Reform UK in Groot-Brittannië doet. Een recente peiling in Redbridge toont dat de steun voor One Nation is gestegen tot 26 procent – voor de Coalitie en op gelijke hoogte met Labor – het hoogste niveau sinds de doorbraak van de partij in 1998. Soutphommasane stelt dat de oorzaken verschillen van de Britse asielbootpolitiek; in Australië zorgen de stijgende kosten van levensonderhoud en het woningtekort voor wrok. Toch zijn de gevolgen voor internationale mobiliteit vergelijkbaar: strengere visumretoriek, voorstellen om de netto migratie te beperken en oproepen om visa te geven op basis van “Australische waarden”. Hij merkt ook op dat de traditionele conservatieven flirt met een “Trump-achtige” ban op binnenkomst uit conflictgebieden zoals Gaza of Somalië – beleid dat de werkgeversgesponsorde migratiepijplijnen radicaal zou veranderen als het wordt ingevoerd. Mobiliteitsmanagers doen er goed aan deze politieke ontwikkelingen nauwlettend te volgen. Zelfs zonder wetswijzigingen kan de publieke opinie leiden tot strengere beoordelingscriteria, hogere afwijzingspercentages voor tijdelijke vaardigheidsvisa en tragere verwerking door extra integriteitscontroles. HR-afdelingen moeten daarom rekening houden met extra doorlooptijd voor alle niet-burgerlijke opdrachten die eind 2026 starten en waar mogelijk hun wervingsmarkten diversifiëren.