Ministerie van Buitenlandse Zaken verlaagt kosten voor afstand doen van Amerikaans staatsburgerschap van $2.350 naar $450

In een verrassende zet, gepubliceerd in het Federal Register op de avond van 13 maart 2026, heeft het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken het bedrag voor het afstand doen van het Amerikaanse staatsburgerschap met 80 procent verlaagd – van $2.350 naar het niveau van vóór 2015 van $450. De nieuwe regel ging onmiddellijk in en beëindigt daarmee jarenlange kritiek dat de hoogste afdracht ter wereld voor het opgeven van het staatsburgerschap het grondwettelijke recht om van nationaliteit te veranderen schond. Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio ondertekende de regeling na meerdere rechtszaken aangespannen door de Association of Accidental Americans (AAA), een in Parijs gevestigde organisatie die dubbele staatsburgers vertegenwoordigt die de Amerikaanse nationaliteit bij geboorte kregen, maar weinig banden met het land hebben.

De $2.350 vergoeding, ingevoerd in 2015 om de kosten van consulaire verwerking te dekken, werd een doorn in het oog van Amerikanen in het buitenland die gefrustreerd waren door de zware belastingrapportageverplichtingen onder de Foreign Account Tax Compliance Act (FATCA). AAA stelde dat de hoge kosten lagere inkomensgroepen ontmoedigden om van het onwelkome belastingregime af te komen; de collectieve rechtszaak bij de rechtbank in Washington D.C. loopt nog, maar lijkt nu irrelevant wat betreft de vergoeding. Volgens gerechtelijke documenten hebben minstens 8.700 mensen de hogere vergoeding betaald sinds het ministerie van Buitenlandse Zaken in 2023 voor het eerst een verlaging aankondigde. Ambtenaren hebben niet aangegeven of er restituties worden aangeboden.



De praktische gevolgen zijn direct merkbaar voor wereldwijde mobiliteitsprogramma’s. Amerikaanse werknemers die een permanente verhuizing naar het buitenland overwegen, hebben hun afstand doen vaak uitgesteld vanwege de kosten. Met de lagere vergoeding die weer van kracht is, verwachten belastingadviseurs een toename van afspraken voor afstand doen – die bij sommige ambassades al meer dan een jaar achterstanden kennen. Werkgevers moeten zich voorbereiden op consultaties over exit-belastingen en, waar opdrachtgeversovereenkomsten immigratiekosten dekken, de beleidslimieten herzien.

De wijziging heeft ook gevolgen voor de naleving van veiligheidsmachtigingen bij buitenlandse dochterondernemingen van Amerikaanse defensieaannemers. Volgens de huidige regelgeving hebben dubbele staatsburgers uit bepaalde landen beperkingen op de toegang tot exportgecontroleerde gegevens; afstand doen kan deze barrières soms wegnemen. HR-teams moeten betrokken medewerkers informeren over de afwegingen, waaronder het verlies van consulaire bescherming door de VS en de noodzaak van visa voor toekomstige toegang tot de Verenigde Staten.

Ondanks de prijsverlaging blijft het afstand doen een rigoureus proces: aanvragers moeten persoonlijk verschijnen – meestal twee keer – voor een consulaire ambtenaar, een afstandsverklaring afleggen en wachten op goedkeuring vanuit Washington. De verwerkingstijd bedraagt gemiddeld zes maanden. Mobiliteitsmanagers moeten werknemers erop wijzen dat afstand doen niet betekent dat eerdere Amerikaanse belastingverplichtingen vervallen; individuen moeten nog steeds de exit-belasting (formulier 8854) indienen en eventuele openstaande schulden aflossen om toekomstige boetes te voorkomen.