Het Europees Parlement heeft een nieuwe “terugkeer”verordening goedgekeurd die lidstaten toestaat afgewezen asielzoekers te verwerken en vast te houden in beveiligde centra buiten het EU-terrein. Geïnspireerd op Italië’s overeenkomst met Albanië uit 2023, maakt de regel detentie tot 24 maanden mogelijk en verschuift het uitgangspunt van vrijwillig naar gedwongen vertrek. Duitsland, Oostenrijk en Nederland zijn al op zoek naar partnerlanden zoals Kosovo en Rwanda, terwijl Frankrijk samen met Spanje “ernstige juridische en ethische bedenkingen” uitte. Franse diplomaten vrezen dat het uitbesteden van uitzettingen het non-refoulementbeginsel kan schenden en mensenrechtenrisico’s voor EU-landen kan creëren; Parijs pleit liever voor sterkere terugnameovereenkomsten met herkomstlanden en snellere asielbeslissingen binnen Europa. Het moment is ongelukkig: Frankrijk is nog bezig met de implementatie van het bredere Migratiepact vóór juni en zou de binnenlandse wetgeving opnieuw moeten aanpassen om gebruik te maken van de nieuwe centra. Ambtenaren van het ministerie van Binnenlandse Zaken hebben aan bedrijfsverenigingen laten weten dat Frankrijk “geen direct plan” heeft om offshore centra te gebruiken, wat betekent dat bedrijven die personeel naar Frankrijk verplaatsen niet op korte termijn snellere uitzettingen van afgewezen aanvragers kunnen verwachten. Voor mobiliteitsmanagers is de conclusie dat uitzettingsrisico’s – en daarmee de aansprakelijkheid bij overtreding van verblijfsduur – voorlopig in Frankrijk zelf blijven worden afgehandeld. Als andere lidstaten zaken echter naar het buitenland overdragen, moeten vervoerders die via gedeelde Schengen-IT-systemen werken mogelijk hun afspraken over gegevensbescherming en transferprijzen aanpassen om de nieuwe extraterritoriale dimensie te dekken.
Bron: Mediaterranee
