Parlament Europejski zatwierdził nowe rozporządzenie dotyczące „powrotów”, które pozwala państwom członkowskim na przetwarzanie i zatrzymywanie odrzuconych wnioskodawców o azyl w zabezpieczonych ośrodkach poza terytorium UE. Wzorowane na porozumieniu Włoch z Albanią z 2023 roku, przepisy umożliwiają zatrzymanie do 24 miesięcy i zmieniają domyślny tryb powrotu z dobrowolnego na przymusowy. Podczas gdy Niemcy, Austria i Holandia już poszukują krajów partnerskich, takich jak Kosowo i Rwanda, Francja dołączyła do Hiszpanii, wyrażając „poważne zastrzeżenia prawne i etyczne”. Francuscy dyplomaci obawiają się, że zlecanie wydaleń na zewnątrz może naruszać zasadę non-refoulement i rodzić odpowiedzialność za prawa człowieka dla państw UE; Paryż lobbuje natomiast za silniejszymi umowami readmisyjnymi z krajami pochodzenia oraz szybszymi decyzjami azylowymi w Europie. Termin jest niekorzystny: Francja wciąż stara się wdrożyć szerszy Pakt Migracyjny przed czerwcem i musiałaby ponownie zmienić prawo krajowe, by skorzystać z nowych ośrodków. Urzędnicy ministerstwa spraw wewnętrznych poinformowali organizacje biznesowe, że Francja „nie ma natychmiastowych planów” korzystania z ośrodków poza granicami, co oznacza, że firmy przenoszące pracowników do Francji nie powinny spodziewać się szybszej deportacji odrzuconych wnioskodawców w najbliższym czasie. Dla menedżerów ds. mobilności oznacza to, że ryzyko deportacji – a co za tym idzie odpowiedzialność za przekroczenie pobytu – będzie nadal rozpatrywane na terenie Francji przez najbliższą przyszłość. Jednak jeśli inne państwa członkowskie zdecydują się na przekazywanie spraw za granicę, przewoźnicy korzystający ze wspólnych systemów IT Schengen mogą być zmuszeni do aktualizacji umów dotyczących ochrony danych i cen transferowych, aby uwzględnić nowy wymiar pozaterytorialny.
Źródło: Mediaterranee
