Brits Binnenlandse Zaken Sluit Deze Week 11 Asielhotels in Grote Actie om Hotelopvang te Stoppen

Het ministerie van Binnenlandse Zaken zal deze week de sluiting bevestigen van 11 hotels waar momenteel asielzoekers verblijven, de eerste grootschalige afbouw van de dure noodopvang die tijdens de pandemie snel is gegroeid. Labour-ministers hebben beloofd deze praktijk volledig te beëindigen vóór de volgende parlementsverkiezingen, met het argument dat hotels ongeschikt zijn voor langdurig verblijf, spanningen in de gemeenschap aanwakkeren en publieke middelen uitputten. Ongeveer 30.000 mensen wonen nog steeds in bijna 200 hotels, wat de belastingbetaler ongeveer 8 miljoen pond per dag kost. Ambtenaren melden dat het aantal bewoners het afgelopen jaar met 20% is gedaald en dat de nieuwste sluitingen jaarlijks zo’n 45 miljoen pond zullen besparen. De mensen die worden verhuisd, krijgen onderdak in “basis” accommodaties, waaronder omgebouwde militaire locaties en grotere opvangcentra die zijn ontworpen om nieuwe aankomsten efficiënter te verwerken. Achter de schermen bereidt het ministerie leveranciers voor op een aanbesteding van 10 miljard pond over zeven jaar, bekend als Future Asylum Contracts Accommodation (FACA). Dit nieuwe raamwerk heeft als doel het aantal aanbieders te diversifiëren, strengere prestatie-eisen in te voeren en – cruciaal – het routinematig gebruik van hotels te verbieden. Bestaande leveranciers vrezen dat het vergroten van het aantal contractanten inefficiënties kan versterken en de kosten weer kan doen stijgen als schaalvoordelen verloren gaan. Voor bedrijven die personeel naar het VK verplaatsen, betekent deze verandering een strengere aanpak van onregelmatige migratie, maar ook een poging om de politieke spanningen rond asiel te verminderen. Werkgevers moeten rekening houden met voortdurende controles op werkvergunningen en naleving van sponsorregels, terwijl ministers proberen kiezers gerust te stellen dat het systeem onder controle is. Reismanagers die medewerkers uit risicogebieden verplaatsen, kunnen ook meer druk ervaren om een reële zakelijke noodzaak en huisvestingsplannen te kunnen aantonen die de staat niet belasten. Op middellange termijn kan het afbouwen van hotelopvang duizenden kamers vrijmaken in belangrijke zakelijke centra – goed nieuws voor bedrijven die worstelen met krappe markten voor conferentie- en projecthuisvesting. Steunorganisaties waarschuwen echter dat grote, institutionele locaties het risico lopen te veranderen in “detentie in alles behalve naam” als juridische bijstand, gezondheidszorg en integratiediensten niet gelijke tred houden met de veranderingen.