Braziliaanse Hoge Raad Bevestigt Plafond van 25% op Buitenlandse Landbouwgrond, Beperkt Ruimte voor Buitenlandse Investeerders

In een unanieme 9-0 uitspraak op 23 april, gerapporteerd door The Rio Times op 24 april, bevestigde het Braziliaanse Hooggerechtshof een wet uit 1971 die buitenlandse personen en door buitenlanders gecontroleerde bedrijven beperkt tot maximaal 25% eigendom van landbouwgrond in elke gemeente. Geen enkele nationaliteit mag meer dan 40% van die limiet bezitten. De beslissing sluit een juridische grijze zone die sommige multinationals hadden benut via Braziliaanse dochterondernemingen om landbouwgrond te kopen zonder federale toestemming. Rechter Alexandre de Moraes, die een eerdere positie herzag, verwees naar “nationale soevereiniteit en kritieke mineralen” als reden om de beperkingen te handhaven—een formulering die het landbezit koppelt aan Brazilië’s snelgroeiende sectoren voor zeldzame aardmetalen en lithium. Het vonnis komt drie dagen nadat een Amerikaanse mijnbouwonderneming overeenkwam om de zeldzame-aardemiddelenactiva van Serra Verde over te nemen voor 2,8 miljard dollar, wat de geopolitieke ondertoon benadrukt. Voor buitenlandse topmanagers die werkzaam zijn bij Braziliaanse agribusinessreuzen en ontwikkelaars van hernieuwbare energie betekent de uitspraak dat woningbouwprojecten gekoppeld aan grondtransacties strenger worden gecontroleerd en in veel gevallen directe goedkeuring van het Nationaal Landhervormingsinstituut (Incra) vereisen. Advocaten die zich bezighouden met fusies en overnames verwachten dat de kosten voor due diligence zullen stijgen, omdat kopers gemeentelijke quota moeten in kaart brengen en door federale goedkeuringsprocedures moeten navigeren. Buitenlandse kamers van koophandel uitten teleurstelling en stelden dat duidelijkere eigendomsregels investeringen in plattelandsinfrastructuur hadden kunnen stimuleren. Toch verwelkomden Braziliaanse landbouwlobby’s de helderheid, met de verwachting dat speculatieve grondtransacties zullen afnemen en dat er een verschuiving zal plaatsvinden naar joint-venture leaseconstructies die binnen de limiet blijven. Bedrijven die groene waterstoffabrieken onderzoeken in de windrijke landelijke noordoostelijke staten zullen nu waarschijnlijk kiezen voor langlopende leasecontracten in plaats van directe aankopen om te voorkomen dat ze de buitenlandse grondlimieten overschrijden.