Italië streeft naar recordaantal van 497.550 werkvergunningen voor 2026-2028

Een nieuw driejarig Decreto Flussi-programma, goedgekeurd door de Italiaanse ministerraad op 29 april, stelt de meest ambitieuze immigratiequota in de geschiedenis van het land vast: 497.550 extra niet-EU-werknemers verdeeld over 2026-2028. Voor 2026 alleen zijn 164.850 vergunningen gereserveerd, verdeeld over 267.000 seizoensplaatsen in de drie jaar (voornamelijk in de landbouw en toerisme) en 230.550 niet-seizoensgebonden of zelfstandige werkplekken. In tegenstelling tot eerdere eenjarige quotadecreten, die leidden tot een stormloop op aanvragen op ‘click-day’, is het nieuwe kader ontworpen om werkgevers meerjarig zicht te geven en ministeries in staat te stellen de aanvraagperiodes te spreiden. Werkgeversorganisaties Coldiretti en Confagricoltura juichen het plan toe, omdat voorspelbare aantallen boeren helpen om maanden van tevoren oogstarbeiders te regelen. Voor multinationals is de verandering net zo belangrijk. Productie- en logistieke bedrijven in het industriële noorden van Italië hebben vaak moeite om blauweboordenvisa te verkrijgen wanneer de quota halverwege het jaar zijn bereikt. HR-managers doen er goed aan hun personeelsplannen af te stemmen op de nieuwe toewijzingen en tijdig nulla osta-pakketten voor te bereiden; de autoriteiten hebben aangegeven te willen overstappen op een doorlopend aanvraagmodel zodra nieuwe digitale platforms klaar zijn. Wat nog onopgelost blijft, is hoe snel consulaten visa kunnen afgeven. Brancheverenigingen melden dat wachttijden in Noord-Afrika en Zuid-Azië soms langer dan 90 dagen zijn, wat de startdata van projecten bedreigt. De overheid zegt een online wachtrijtool te gaan testen en tegen de herfst 300 extra visabeambten aan te nemen. Als het decreet wordt uitgevoerd zoals gepland, positioneert Italië zich als een van de meest open arbeidsmarkten van de EU, alleen Duitsland heeft absolute aantallen die hoger liggen. Bedrijven doen er goed aan de uitvoeringscirculaires – verwacht in juli – nauwlettend te volgen, waarin sectorale limieten, regionale herverdelingen en bewijsregels voor huisvesting worden toegelicht.