DHS Introduceert Jaarlijkse Asielvergoeding van $102 – Niet-Betaling Leidt tot Afwijzing, Verlies van Werkvergunning en Uitzetting

Het Department of Homeland Security (DHS) heeft stilletjes een voorlopige regel uitgevaardigd die een *prijskaartje hangt aan het blijven in de Amerikaanse asielprocedure*: elke lopende asielaanvraag moet binnen 30 dagen na kennisgeving een **jaarlijkse asielvergoeding (Annual Asylum Fee, AAF) van 102 dollar** betalen. De regel, die ingaat op 29 mei 2026, voert de vergoedingsbepalingen uit de begrotingswet H.R. 1 van vorig jaar uit en verhoogt de druk aanzienlijk voor bijna *twee miljoen* migranten van wie de asielzaken vaak jarenlang aanslepen.

Belangrijkste punten:
1. **Wie moet betalen?** Iedereen met een lopend formulier I-589, ongeacht nationaliteit, inkomen of of de aanvraag nog binnen de éénjaarstermijn valt. Er gelden zeer beperkte uitzonderingen (bijvoorbeeld bepaalde familiegescheidenen).
2. **Tijdstip:** USCIS stuurt een betalingsbericht; de termijn begint te lopen vanaf het moment dat het bericht *verzonden* wordt, niet wanneer het wordt ontvangen. Eén gemiste betaling leidt automatisch tot afwijzing van de asielaanvraag.
3. **Gevolgen:** Afwijzing betekent onmiddellijke intrekking van een op asiel gebaseerde werkvergunning (EAD). Heeft de persoon geen andere legale status, dan moet USCIS de persoon in uitzettingsprocedure plaatsen. Betaalde kosten worden niet teruggegeven.
4. **Aanvullende kosten:** Dezelfde regeling verhoogt de verlengingskosten voor asiel-EAD’s naar 275 dollar, beperkt de geldigheidsduur van werkkaarten onder Temporary Protected Status (TPS) tot één jaar en legt nieuwe kosten op voor formulier I-102 (vervangende reisdokumenten).



Voor werkgevers verandert dit een administratief compliance-punt in een risico voor het behoud van talent. HR-teams worden geadviseerd I-9-controles uit te voeren om werknemers met (c)(8) EAD’s te identificeren, omdat deze kaarten nu binnen 30 dagen kunnen vervallen. Bedrijven met veel werknemers uit Centraal-Amerika of Venezuela – groepen die oververtegenwoordigd zijn in de achterstand – lopen het grootste risico.

Critici noemen deze maatregel “uitzetting per factuur” en waarschuwen dat asielzoekers met een laag inkomen mogelijk een kennisgeving missen door taalbarrières of frequente adreswijzigingen. DHS stelt dat de vergoeding de afhandelingscapaciteit financiert en onnodige aanvragen ontmoedigt. Hoe dan ook markeert deze regel een filosofische verschuiving waarbij *financiële naleving* in plaats van louter inhoudelijke beoordeling wordt ingezet als handhavingsmiddel.

Belanghebbenden kunnen tot 29 juni 2026 reageren, maar aangezien de regel al van kracht is, wordt migranten aangeraden: (1) te controleren of USCIS een actueel postadres heeft (formulier AR-11), (2) rekening te houden met de AAF-kosten, en (3) dagelijks zowel fysieke post als hun USCIS-onlineaccount te controleren. Het missen of verkeerd begrijpen van de volgende brief kan abrupt het einde betekenen van zowel een baan als een jarenlang gevoerde asielprocedure.