DHS Wprowadza Roczną Opłatę Azylową w Wysokości 102 USD – Brak Płatności Skutkuje Odrzuceniem, Utratą Zezwolenia na Pracę i Deportacją

Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS) po cichu wprowadził tymczasową ostateczną regulację, która nakłada *opłatę za pozostanie w procedurze azylowej w USA*: każdy oczekujący na rozpatrzenie wniosek o azyl musi w ciągu 30 dni od otrzymania powiadomienia uiścić **opłatę roczną za azyl (AAF) w wysokości 102 USD**. Przepis, obowiązujący od 29 maja 2026 roku, realizuje zapisy ustawy budżetowej H.R. 1 z zeszłego roku i znacząco podnosi stawkę dla blisko *dwóch milionów* migrantów, których sprawy azylowe często ciągną się latami. Kluczowe zasady: 1. **Kto musi płacić?** Każdy, kto ma złożony wniosek Form I-589 – bez względu na narodowość, dochody czy to, czy sprawa mieści się w rocznym terminie składania wniosków. Wyjątki są bardzo ograniczone (np. niektóre osoby z klasy rozdzielonych rodzin). 2. **Termin:** USCIS wyśle zawiadomienie o opłacie; czas liczony jest od momentu *wysłania* listu, nie od jego otrzymania. Jednorazowe nieuiszczenie opłaty skutkuje automatycznym odrzuceniem wniosku o azyl. 3. **Kaskada konsekwencji:** Odrzucenie oznacza natychmiastowe unieważnienie pozwolenia na pracę (EAD) opartego na azylu. Jeśli osoba nie ma innego legalnego statusu, USCIS **musi** wszcząć postępowanie deportacyjne. Opłaty nie podlegają zwrotowi. 4. **Dodatkowe opłaty:** Ta sama regulacja podnosi koszty odnowienia EAD azylowego do 275 USD, ogranicza ważność kart pracy w ramach Tymczasowego Statusu Ochronnego (TPS) do roku oraz nakłada nowe opłaty za formularz I-102 (dokumenty podróży zastępcze). Dla pracodawców zmiana ta oznacza, że kwestia formalna staje się ryzykiem utraty pracowników. Działy HR są zachęcane do przeprowadzania audytów I-9, by zidentyfikować pracowników posiadających karty (c)(8) EAD, które mogą wygasnąć po 30 dniach od powiadomienia. Firmy zatrudniające dużą liczbę pracowników z Ameryki Środkowej lub Wenezueli – grup szczególnie licznie reprezentowanych w zaległościach – są najbardziej narażone. Krytycy nazywają ten ruch „deportacją na fakturę”, ostrzegając, że osoby ubogie mogą nie zauważyć powiadomienia z powodu barier językowych lub częstych zmian adresu. DHS odpowiada, że opłata sfinansuje zasoby do rozpatrywania spraw i zniechęci do składania bezpodstawnych wniosków. Tak czy inaczej, regulacja oznacza filozoficzną zmianę – zamiast oceny wyłącznie merytorycznej, egzekwowanie prawa opiera się także na *finansowej dyscyplinie*. Zainteresowani mają czas do 29 czerwca 2026 na zgłaszanie uwag, ale ponieważ przepis już obowiązuje, osoby dotknięte zmianą powinny: (1) upewnić się, że USCIS ma aktualny adres korespondencyjny (formularz AR-11), (2) zaplanować budżet na opłatę AAF oraz (3) codziennie monitorować zarówno tradycyjną pocztę, jak i swoje konta online w USCIS. Przeoczenie lub niezrozumienie kolejnej przesyłki może oznaczać nagłe zakończenie zarówno pracy, jak i długo toczonej sprawy azylowej.