Op 2 juni hebben EU-parlementariërs het laatste ontbrekende onderdeel van het Pact over Migratie en Asiel afgerond, met een politieke overeenkomst over de zogenaamde Terugkeerverordening. De nieuwe regels, die uiterlijk 12 juni 2026 moeten worden omgezet, vereenvoudigen de procedures voor het uitzetten van migranten zonder legaal verblijfsrecht en maken het mogelijk voor lidstaten om delen van het proces uit te besteden aan “terugkeerplatforms” in derde landen.
Voor Oostenrijk, dat vorig jaar meer dan 13.000 afdwingbare vertrekbevelen registreerde maar er nauwelijks een derde kon uitvoeren, betekent deze verordening een grote verandering. Zodra de wet van kracht is, kan het Federaal Agentschap voor Migratie en Asiel (BFA) één besluit nemen dat zowel de afwijzing van een asielaanvraag als de vertrekverplichting omvat, waardoor de gemiddelde verwerkingstijd daalt van 11 maanden naar slechts 12 weken.
De wet verplicht ook vervoerders die vanuit Oostenrijk opereren om passagiersgegevens systematischer door te geven, wat de controles bij de luchthaven Wenen-Schwechat en belangrijke spoorwegknooppunten verscherpt.
![EU stemt in met ‘Terugkeerverordening’, zet Oostenrijk onder druk om uitzettingen te versnellen]()
De grootste controverse betreft de mogelijkheid om door de EU gefinancierde “terugkeerplatforms” op te richten in transitlanden zoals Servië, Egypte of Tunesië. Wenen pleit al langer voor zulke faciliteiten, omdat ze de druk op opvanglocaties zouden verlichten en een afschrikwekkend effect zouden hebben op secundaire migratiestromen binnen de Unie. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen echter voor juridische onzekerheid en het risico op terugzendingen zonder bescherming (refoulement). De regering benadrukt dat elke overdracht onderworpen zal zijn aan een individuele risicoanalyse en rechterlijk toezicht door Oostenrijkse rechtbanken.
Mobiliteitsmanagers binnen bedrijven moeten rekening houden met twee directe gevolgen. Ten eerste zullen buitenlandse werknemers van wie de verblijfsvergunning verloopt sneller worden uitgezet; bedrijven moeten daarom de vervaldatums en verlengingsaanvragen nauwgezet bijhouden. Ten tweede kunnen medewerkers op uitzending die hun legale status verliezen, met weinig waarschuwing worden vastgehouden in vooruitzettingscentra, wat het belang van tijdige juridische bijstand onderstreept.
Het ministerie van Binnenlandse Zaken plant later deze maand informatiesessies met kamers van koophandel om de overgangsperiode toe te lichten.
Voor Oostenrijk, dat vorig jaar meer dan 13.000 afdwingbare vertrekbevelen registreerde maar er nauwelijks een derde kon uitvoeren, betekent deze verordening een grote verandering. Zodra de wet van kracht is, kan het Federaal Agentschap voor Migratie en Asiel (BFA) één besluit nemen dat zowel de afwijzing van een asielaanvraag als de vertrekverplichting omvat, waardoor de gemiddelde verwerkingstijd daalt van 11 maanden naar slechts 12 weken.
De wet verplicht ook vervoerders die vanuit Oostenrijk opereren om passagiersgegevens systematischer door te geven, wat de controles bij de luchthaven Wenen-Schwechat en belangrijke spoorwegknooppunten verscherpt.
De grootste controverse betreft de mogelijkheid om door de EU gefinancierde “terugkeerplatforms” op te richten in transitlanden zoals Servië, Egypte of Tunesië. Wenen pleit al langer voor zulke faciliteiten, omdat ze de druk op opvanglocaties zouden verlichten en een afschrikwekkend effect zouden hebben op secundaire migratiestromen binnen de Unie. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen echter voor juridische onzekerheid en het risico op terugzendingen zonder bescherming (refoulement). De regering benadrukt dat elke overdracht onderworpen zal zijn aan een individuele risicoanalyse en rechterlijk toezicht door Oostenrijkse rechtbanken.
Mobiliteitsmanagers binnen bedrijven moeten rekening houden met twee directe gevolgen. Ten eerste zullen buitenlandse werknemers van wie de verblijfsvergunning verloopt sneller worden uitgezet; bedrijven moeten daarom de vervaldatums en verlengingsaanvragen nauwgezet bijhouden. Ten tweede kunnen medewerkers op uitzending die hun legale status verliezen, met weinig waarschuwing worden vastgehouden in vooruitzettingscentra, wat het belang van tijdige juridische bijstand onderstreept.
Het ministerie van Binnenlandse Zaken plant later deze maand informatiesessies met kamers van koophandel om de overgangsperiode toe te lichten.
Bron: Le Monde; ORF (ZIB 9:00)
