Migratiejaar 2026-27 van start zonder uitnodigingsrondes voor vaardigheidsvisa terwijl staten nieuwe quota afronden

Het Australische migratieprogramma wordt elk jaar op 1 juli opnieuw ingesteld, maar de eerste week van het jaar 2026-27 begon met een informatievacuüm voor aspirant-vaardigheidsvisa. De federale overheid handhaaft een plafond van 185.000 permanente verblijfsplaatsen, waarvan ongeveer tweederde is gereserveerd voor de skilled stream, maar noch de uitnodigingsrondes voor de ‘Subclass 189’, noch de staatsnomineringsprogramma’s (Subclass 190 en 491) hebben hun nieuwe quotums voor het nieuwe jaar bekendgemaakt. Historisch gezien vindt de eerste uitnodigingsronde voor Subclass 189 plaats tussen augustus en november, nadat de beroepsplafonds zijn aangepast. In de cyclus 2025-26 werden in twee rondes in totaal 16.887 uitnodigingen verstuurd, waarmee de jaarlijkse toewijzing werd benut. Staatsprogramma’s openen meestal eerder, maar de meeste regio’s wachten nog op bevestiging van het aantal plaatsen vanuit Canberra voordat ze hun eigen portals voor registratie van interesse (ROI) openen. Voor aanvragers betekent juli daarom een strategische pauze: EOIs (Expressions of Interest) moeten worden bijgewerkt met nieuwe Engelse taalresultaten, werkervaring of partnerpunten om de ranking te maximaliseren zodra de uitnodigingsrondes weer starten. Kandidaten met scores onder de gangbare competitieve band van 85-105 punten wordt geadviseerd om in meerdere regio’s staats-ROIs in te dienen om hun kansen te vergroten. Werkgevers die personeel willen sponsoren voor permanente verblijfsvergunningen moeten rekening houden met deze administratieve vertraging. Werkvisa die bijna verlopen zijn, kunnen een overbruggingsregeling nodig hebben—zoals een verlenging van Subclass 482-nominaties—zodat personeel wettelijk in dienst blijft totdat de uitnodigingen later in het jaar binnenkomen. Staatsregeringen lobbyen ondertussen voor een vroegere bevestiging van de quota, omdat lange periodes zonder duidelijkheid hun strategieën voor het aantrekken van talent in regionale gebieden ondermijnen en de personeelsplanning voor grote infrastructuurprojecten bemoeilijken.