Australië besteedt 9 miljoen AU$ per gedetineerde, terwijl asielzoekers op Nauru melden maaltijden over te slaan

Een nieuw onderzoek van het Asylum Seeker Resource Centre (ASRC) legt het paradoxale karakter van Australië’s offshore verwerkingsbeleid bloot: ondanks dat de federale overheid vorig boekjaar bijna een miljard dollar uitgaf – wat neerkomt op meer dan 9 miljoen AU$ per vluchteling of asielzoeker op Nauru, ongeveer 100 in totaal – vinden velen dat hun wekelijkse toelage van 260 AU$ onvoldoende is om voedsel en drinkwater te kopen. Een verslag van Guardian Australia op 20 juli 2026 beschrijft hoe gedetineerden maaltijden moeten besparen, geconfronteerd worden met prijzen voor verse producten die tot drie keer hoger liggen dan in Australië, en worstelen met onzuiver regenwater.



Deze bevindingen volgen op de begrotingsverklaring van het ministerie van Binnenlandse Zaken, waarin een vijfjarig contract van 791 miljoen AU$ met de Amerikaanse gevangenisexploitant MTC Australia wordt genoemd voor het beheer van de faciliteit op het eiland, plus 106 miljoen AU$ voor medische diensten. Het detentiecentrum op Nauru, dat in 2023 kort leegstond, huisvest opnieuw meer dan 100 mensen uit China, Bangladesh, Pakistan en andere landen die na 2023 per boot naar Australië probeerden te komen. Volgens het bipartijdige beleid zullen zij nooit in Australië worden hervestigd, zelfs niet als ze als vluchtelingen worden erkend; in plaats daarvan moeten ze wachten op een regeling met een derde land.

Mensenrechtenorganisaties stellen dat deze gegevens bewijzen dat het model niet alleen economisch onlogisch is, maar ook schadelijk. Jana Favero, adjunct-directeur van ASRC, noemde het systeem “volledig kapot” en voegde toe dat zelfs aan basisnormen voor voeding en water niet wordt voldaan. De overheid stelt dat de toelagen zijn afgestemd op de lokale kosten van levensonderhoud en regelmatig worden herzien. Voor multinationals betekent de controverse een hernieuwd risico voor hun reputatie en naleving bij het uitbesteden of investeren in leveranciers die verbonden zijn aan offshore verwerking. Het wijst ook op mogelijke beleidswijzigingen nu financiële en humanitaire druk samenkomen voorafgaand aan de begrotingscyclus 2026-27.