Australia wydaje 9 milionów dolarów australijskich na każdego zatrzymanego, podczas gdy azylanci na Nauru zgłaszają pomijanie posiłków

Nowe badanie przeprowadzone przez Asylum Seeker Resource Centre (ASRC) ujawnia paradoks australijskiego systemu przetwarzania uchodźców poza granicami kraju: mimo że rząd federalny wydał w ostatnim roku finansowym niemal miliard dolarów – co przekłada się na ponad 9 milionów dolarów australijskich na każdego z około 100 uchodźców i osób ubiegających się o azyl na Nauru – wielu z nich twierdzi, że ich dwutygodniowe zasiłki w wysokości 260 dolarów australijskich nie wystarczają na zakup jedzenia i wody pitnej. W raporcie Guardian Australia z 20 lipca 2026 roku opisano sytuacje, w których zatrzymani muszą oszczędzać na posiłkach, mierzą się z cenami produktów nawet trzykrotnie wyższymi niż w Australii oraz borykają się z nieczystą wodą deszczową. Wyniki te pojawiają się po ujawnieniu w oświadczeniu budżetowym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pięcioletniego kontraktu o wartości 791 milionów dolarów australijskich z amerykańskim operatorem więziennym MTC Australia na prowadzenie ośrodka na wyspie, a także 106 milionów na usługi medyczne. Centrum detencyjne na Nauru, które zostało tymczasowo opróżnione w 2023 roku, ponownie przetrzymuje ponad 100 osób z Chin, Bangladeszu, Pakistanu i innych krajów, które po 2023 roku próbowały dotrzeć do Australii drogą morską. Zgodnie z polityką dwupartyjną, nawet jeśli zostaną uznani za uchodźców, nigdy nie zostaną przesiedleni do Australii; muszą czekać na umowę z państwem trzecim. Organizacje praw człowieka podkreślają, że dane te dowodzą, iż model ten jest nie tylko ekonomicznie nieracjonalny, ale także szkodliwy. Jana Favero, zastępczyni dyrektora ASRC, nazwała system „całkowicie zepsutym”, dodając, że nawet podstawowe standardy żywieniowe i wodne nie są spełniane. Rząd argumentuje, że zasiłki są dostosowane do lokalnych kosztów życia i są regularnie przeglądane. Dla międzynarodowych pracodawców kontrowersje te oznaczają odnowione ryzyko reputacyjne i związane z przestrzeganiem przepisów przy podwykonawstwie lub inwestycjach w dostawców powiązanych z przetwarzaniem uchodźców poza granicami kraju. Sytuacja ta zapowiada również możliwe zmiany polityki, gdy presje finansowe i humanitarne będą się nasilać przed cyklem budżetowym 2026-27.