In een scherpe escalatie van het gebruik van immigratie-instrumenten door de Verenigde Staten om grensoverschrijdende cybercriminaliteit aan te pakken, kondigde minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken vrijdag een wereldwijd visumbeperkingsbeleid aan. Dit beleid sluit de toegang tot het land voor personen die “verantwoordelijk zijn voor of medeplichtig zijn aan ernstige cybercriminaliteit,” waaronder grootschalige ransomware-aanvallen, fraude met zakelijke e-mails, sextortion-netwerken en online oplichting. Het beleid trad juridisch in werking op 23 juli, maar werd pas op 24 juli in de vroege ochtend officieel bekendgemaakt.
Volgens het nieuwe kader kunnen consulaire ambtenaren elke niet-immigranten- of immigrantenvisum weigeren of intrekken op grond van de Immigration and Nationality Act (INA) §212(a)(3)(C), wanneer er geloofwaardige informatie is die een aanvrager verbindt aan kwaadaardige cyberactiviteiten die “de nationale veiligheid, openbare veiligheid of economische gezondheid van de Verenigde Staten bedreigen.” Ook familieleden kunnen naar goeddunken van de minister worden geweigerd.
Hoewel INA 3(C) eerder werd ingezet tegen mensenrechtenschenders en financiers van drugskartels, is dit de eerste keer dat het expliciet wordt gericht op cybercriminelen. Voor legitieme zakenreizigers verandert er operationeel weinig: er zijn geen nieuwe formulieren, interviewvragen of vereisten voor het delen van sociale media bovenop de bestaande screeningsprocedures.
![Ministerie van Buitenlandse Zaken kondigt wereldwijde visumverbod aan voor cybercriminelen en breidt bevoegdheden INA 212(a)(3)(C) uit]()
Multinationale bedrijven met toeleveringsketens of uitbestede IT-functies in regio’s die bekendstaan om cyberfraude — met name delen van West-Afrika, Oost-Europa en Zuidoost-Azië — moeten echter rekening houden met strengere administratieve controles, omdat consulaire posten de achtergrond van werknemers grondiger zullen onderzoeken.
De grotere impact ligt mogelijk in het afschrikkingseffect. Visumongeschiktheid kan de mogelijkheden van buitenlandse hackers om conferenties bij te wonen, illegale opbrengsten wit te wassen of luxe reizen te maken ernstig beperken — privileges die vaak net zo waardevol worden geacht als de illegale winsten zelf.
De Amerikaanse partners houden de ontwikkelingen nauwlettend in de gaten; Canada en het Verenigd Koninkrijk hanteren al vergelijkbare maatregelen en kunnen hun lijsten gaan afstemmen, wat de druk op cyberbendes verhoogt. Het ministerie van Buitenlandse Zaken gaf aan dat het de aanwijzingen zal coördineren met sancties van het ministerie van Financiën en aanklachten van het ministerie van Justitie om de druk maximaal op te voeren.
Compliance-teams wordt aangeraden cybercriminaliteit toe te voegen aan hun standaard achtergrondcontroles voor werknemers die naar de VS worden uitgezonden. Bedrijven die onbewust H-1B- of B-1/B-2-aanvragers sponsoren die later als ongeschikt worden beoordeeld, riskeren reputatieschade en extra controle bij toekomstige visumaanvragen. Immigratieadviseurs raden aan om proactief eventuele eerdere onderzoeken naar cyberbeveiliging te melden — ook als er geen aanklachten zijn ingediend — om beschuldigingen van misleiding onder INA §212(a)(6)(C) te voorkomen.
Volgens het nieuwe kader kunnen consulaire ambtenaren elke niet-immigranten- of immigrantenvisum weigeren of intrekken op grond van de Immigration and Nationality Act (INA) §212(a)(3)(C), wanneer er geloofwaardige informatie is die een aanvrager verbindt aan kwaadaardige cyberactiviteiten die “de nationale veiligheid, openbare veiligheid of economische gezondheid van de Verenigde Staten bedreigen.” Ook familieleden kunnen naar goeddunken van de minister worden geweigerd.
Hoewel INA 3(C) eerder werd ingezet tegen mensenrechtenschenders en financiers van drugskartels, is dit de eerste keer dat het expliciet wordt gericht op cybercriminelen. Voor legitieme zakenreizigers verandert er operationeel weinig: er zijn geen nieuwe formulieren, interviewvragen of vereisten voor het delen van sociale media bovenop de bestaande screeningsprocedures.
Multinationale bedrijven met toeleveringsketens of uitbestede IT-functies in regio’s die bekendstaan om cyberfraude — met name delen van West-Afrika, Oost-Europa en Zuidoost-Azië — moeten echter rekening houden met strengere administratieve controles, omdat consulaire posten de achtergrond van werknemers grondiger zullen onderzoeken.
De grotere impact ligt mogelijk in het afschrikkingseffect. Visumongeschiktheid kan de mogelijkheden van buitenlandse hackers om conferenties bij te wonen, illegale opbrengsten wit te wassen of luxe reizen te maken ernstig beperken — privileges die vaak net zo waardevol worden geacht als de illegale winsten zelf.
De Amerikaanse partners houden de ontwikkelingen nauwlettend in de gaten; Canada en het Verenigd Koninkrijk hanteren al vergelijkbare maatregelen en kunnen hun lijsten gaan afstemmen, wat de druk op cyberbendes verhoogt. Het ministerie van Buitenlandse Zaken gaf aan dat het de aanwijzingen zal coördineren met sancties van het ministerie van Financiën en aanklachten van het ministerie van Justitie om de druk maximaal op te voeren.
Compliance-teams wordt aangeraden cybercriminaliteit toe te voegen aan hun standaard achtergrondcontroles voor werknemers die naar de VS worden uitgezonden. Bedrijven die onbewust H-1B- of B-1/B-2-aanvragers sponsoren die later als ongeschikt worden beoordeeld, riskeren reputatieschade en extra controle bij toekomstige visumaanvragen. Immigratieadviseurs raden aan om proactief eventuele eerdere onderzoeken naar cyberbeveiliging te melden — ook als er geen aanklachten zijn ingediend — om beschuldigingen van misleiding onder INA §212(a)(6)(C) te voorkomen.
