Op 4 oktober bevestigde minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood de plannen om het UK Resettlement Scheme na een pauze van twee jaar weer op te starten. Ze beloofde “veilige en legale” routes voor Afghaanse vrouwen en meisjes en voor Palestijnse vluchtelingen. De herlancering, die formeel wordt aangekondigd op het Labour-congres, begint met enkele honderden verwijzingen van UNHCR en het International Refugee Assistance Project, met een opschaling naar enkele duizenden zodra het aantal illegale overtochten van het Kanaal afneemt. Aankomsten krijgen na vijf jaar een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd, wat sterk afwijkt van de voorlopige status die de meeste asielzoekers krijgen die per kleine boot Groot-Brittannië bereiken. Gemeenschapssteungroepen – universiteiten, goede doelen en zelfs bedrijven – kunnen begunstigden voordragen, naar het voorbeeld van het al lang bestaande private-sponsormodel in Canada. Critici vinden dat het quotum te klein is om mensensmokkelaars af te schrikken, terwijl bedrijfsorganisaties kansen zien om “humanitaire talententrajecten” te testen die uiteindelijk kunnen aansluiten bij tekorten in de zorg en sociaal werk. Mahmood benadrukt dat het plafond kan stijgen zodra het aantal illegale overtochten daalt, waardoor het plan zowel een humanitair gebaar als een grenscontrole-instrument is. Vanuit het perspectief van wereldwijde mobiliteit kan het initiatief de diversiteitspijplijn voor werkgevers vergroten die willen investeren in het opleiden van nieuwkomers. Bedrijven die deelnemen aan gemeenschapssteun kunnen vroegtijdig toegang krijgen tot gemotiveerde talenten en tegelijkertijd hun ESG-profiel versterken. Details over financiering, veiligheidscontroles en integratieondersteuning worden deze winter verwacht in aanvullende wetgeving, maar HR-teams kunnen alvast beginnen met het in kaart brengen van functies die aansluiten bij de achtergronden van de verwachte nieuwkomers – met name onderwijsassistenten, verpleegkundigen en junior IT-medewerkers.
Bron: The Guardian
