Immigratie, Vluchtelingen en Burgerschap Canada heeft medio oktober de nieuwste prognoses voor verwerkingstijden gepubliceerd—en die zijn vrijwel gelijk gebleven aan die van september. Voor de Canadian Experience Class binnen Express Entry wordt nog steeds een wachttijd van ongeveer zes maanden verwacht, terwijl dossiers van Federal Skilled Workers gemiddeld zeven maanden in beslag nemen. Provinciale nominatieaanvragen via Express Entry blijven op zeven maanden, en papieren PNP-aanvragen schommelen rond de 13 maanden.
De grootste uitdaging blijft de afhandeling van gezinsherenigingsaanvragen. Binnenlandse partner- of echtgenootsponsoring duurt nu al 26 maanden, en sponsoring van ouders en grootouders zelfs 28 maanden. Wat het naturalisatieproces betreft, blijft de wachttijd voor het verkrijgen van het staatsburgerschap op 12 maanden, terwijl achtergrondcontroles oplopen tot 19 maanden.
Twee programma’s—Start-Up Visa en Zelfstandigen—hebben nog steeds geen geschatte verwerkingstijd, omdat IRCC dit jaar de nieuwe aanmeldingen heeft opgeschort. IRCC werkt de publieke tool wekelijks bij, gebaseerd op een model dat rekening houdt met bestaande achterstanden, personeelsbezetting en verwachte instroom.
![De update van IRCC over verwerkingstijden in oktober biedt weinig verlichting voor aanvragers van permanente verblijfsvergunningen of het staatsburgerschap]()
Hoewel de stabiele wachttijden betekenen dat de vertragingen niet verder toenemen, bevestigen ze ook dat de servicenormen in de meeste economische en gezinscategorieën nog steeds niet worden gehaald. Het doel van de dienst is om 80 procent van de Express Entry-aanvragen binnen zes maanden af te handelen; de meeste categorieën zitten nu één tot twee maanden boven die termijn.
Voor managers die verantwoordelijk zijn voor internationale mobiliteit biedt deze stabiliteit gemengd nieuws. Constante verwerkingstijden maken het plannen van opdrachten en verhuizingen makkelijker, maar de langere wachttijden benadrukken het belang van tijdig indienen van aanvragen en het inbouwen van buffers in talentpijplijnen. Werkgevers moeten ook rekening houden met neveneffecten: langere wachtrijen voor permanente verblijfsvergunningen zorgen ervoor dat werknemers langer op tijdelijke vergunningen blijven, wat de administratieve last en het risico op non-compliance vergroot.
Aanvragers kunnen weinig doen om de wachttijd te verkorten, maar volledige documentatie, medische keuringen vooraf en snelle reacties op verzoeken van IRCC blijven de beste manier om extra vertragingen te voorkomen. Wanneer zakelijke behoeften snellere onboarding vereisen, kunnen werkgevers overwegen om werkvergunningen zonder LMIA te gebruiken of provinciale nominatieprogramma’s die brugvergunningen bieden terwijl de permanente verblijfsaanvragen worden verwerkt.
De grootste uitdaging blijft de afhandeling van gezinsherenigingsaanvragen. Binnenlandse partner- of echtgenootsponsoring duurt nu al 26 maanden, en sponsoring van ouders en grootouders zelfs 28 maanden. Wat het naturalisatieproces betreft, blijft de wachttijd voor het verkrijgen van het staatsburgerschap op 12 maanden, terwijl achtergrondcontroles oplopen tot 19 maanden.
Twee programma’s—Start-Up Visa en Zelfstandigen—hebben nog steeds geen geschatte verwerkingstijd, omdat IRCC dit jaar de nieuwe aanmeldingen heeft opgeschort. IRCC werkt de publieke tool wekelijks bij, gebaseerd op een model dat rekening houdt met bestaande achterstanden, personeelsbezetting en verwachte instroom.
Hoewel de stabiele wachttijden betekenen dat de vertragingen niet verder toenemen, bevestigen ze ook dat de servicenormen in de meeste economische en gezinscategorieën nog steeds niet worden gehaald. Het doel van de dienst is om 80 procent van de Express Entry-aanvragen binnen zes maanden af te handelen; de meeste categorieën zitten nu één tot twee maanden boven die termijn.
Voor managers die verantwoordelijk zijn voor internationale mobiliteit biedt deze stabiliteit gemengd nieuws. Constante verwerkingstijden maken het plannen van opdrachten en verhuizingen makkelijker, maar de langere wachttijden benadrukken het belang van tijdig indienen van aanvragen en het inbouwen van buffers in talentpijplijnen. Werkgevers moeten ook rekening houden met neveneffecten: langere wachtrijen voor permanente verblijfsvergunningen zorgen ervoor dat werknemers langer op tijdelijke vergunningen blijven, wat de administratieve last en het risico op non-compliance vergroot.
Aanvragers kunnen weinig doen om de wachttijd te verkorten, maar volledige documentatie, medische keuringen vooraf en snelle reacties op verzoeken van IRCC blijven de beste manier om extra vertragingen te voorkomen. Wanneer zakelijke behoeften snellere onboarding vereisen, kunnen werkgevers overwegen om werkvergunningen zonder LMIA te gebruiken of provinciale nominatieprogramma’s die brugvergunningen bieden terwijl de permanente verblijfsaanvragen worden verwerkt.
Bron: IRCC.com
