Reforma usług dla poszukujących pracy przenosi obowiązki zatrudnieniowe na samorządy i zaostrza zasady przyznawania świadczeń dla migrantów

Parlament przyjął ustawę o reformie TYKE, przekazując od 1 stycznia 2026 roku usługi publicznego zatrudnienia z krajowych Urzędów Pracy do 309 fińskich gmin. Choć termin obowiązkowego „pierwszego spotkania” z nowymi poszukującymi pracy wydłuża się z pięciu do dziesięciu dni roboczych, kolejne comiesięczne wizyty zostaną zastąpione spotkaniami dostosowanymi do indywidualnych potrzeb.

Na papierze reforma daje większą elastyczność, jednak kary za nieobecność pojawiają się szybciej: nieobecność na umówionym spotkaniu może teraz skutkować natychmiastowym zawieszeniem zasiłku dla bezrobotnych. Najbardziej narażeni są osoby nieznające języka fińskiego oraz nowi migranci, ponieważ powiadomienia wysyłane są wyłącznie przez fińskojęzyczne portale elektroniczne, które wielu z nich trudno obsłużyć.



Odpowiedzialność za plany integracyjne i kursy językowe również przejdzie na władze lokalne, co może skutkować różnicami w procedurach między Helsinkami, Tampere a Oulu. Gminy, które nie osiągną nowych, finansowanych przez UE celów dotyczących zatrudnienia, mogą zostać ukarane finansowo, co budzi obawy, że będą faworyzować „łatwych do zatrudnienia” kandydatów kosztem wysoko wykwalifikowanych, ale mających trudności językowe migrantów.

Zespoły ds. mobilności w firmach muszą zatem monitorować dane kontaktowe pracowników w portalach gminnych, uwzględnić w budżecie koszty profesjonalnych tłumaczeń oraz rozważyć ubezpieczenie pokrywające koszty odwołań od decyzji o zasiłkach w ramach zaostrzonego systemu.

Ponieważ reforma jest powiązana z kamieniami milowymi Funduszu Odbudowy i Odporności, rząd ma niewielkie pole do opóźnień w jej wdrożeniu, mimo apeli organizacji pozarządowych o wydłużenie okresu przejściowego.