Finlandia wprowadza surowsze zasady uzyskiwania stałego pobytu od 8 stycznia 2026 roku

Finlandia zakończyła ostatni etap legislacyjny reformy swoich długoterminowych przepisów imigracyjnych. 5 stycznia 2026 roku w dzienniku rządowym opublikowano nowelizacje ustawy o cudzoziemcach, potwierdzając, że od 8 stycznia 2026 roku zaczną obowiązywać zaostrzone kryteria uzyskania stałego zezwolenia na pobyt (P) oraz zezwolenia na pobyt długoterminowy UE (P-UE).

Najważniejszą zmianą jest wydłużenie wymaganego okresu zamieszkania: większość wnioskodawców musi teraz mieszkać w Finlandii przez sześć kolejnych lat na podstawie ciągłego zezwolenia na pobyt typu „A”, zamiast dotychczasowych czterech lat. Ponadto każdy kandydat musi wykazać się znajomością języka fińskiego lub szwedzkiego na poziomie co najmniej A2 oraz udokumentować dwa lata zatrudnienia, które w dużej mierze nie było finansowane z zasiłków dla bezrobotnych ani pomocy społecznej. Zaostrzone zostały także kryteria dotyczące przeszłości kryminalnej, co daje urzędnikom imigracyjnym większą swobodę w odrzucaniu lub cofaniu zezwoleń ze względów porządku publicznego.

Ustawodawcy wprowadzili jednak trzy wyjątki umożliwiające skrócenie wymaganego okresu pobytu do czterech lat. Cudzoziemiec może ubiegać się o stały pobyt wcześniej, jeśli (1) osiąga roczny dochód podlegający opodatkowaniu w wysokości co najmniej 40 000 euro; (2) posiada uznany w Finlandii tytuł magistra lub wyższy oraz dwa lata lokalnego doświadczenia zawodowego; lub (3) wykazuje „szczególnie dobre” umiejętności językowe (poziom B1 lub wyższy) oraz trzy lata pracy w Finlandii. Dzieci, których opiekunowie posiadają już zezwolenie P, P-UE lub fińskie obywatelstwo, są zwolnione z nowych wymogów dotyczących pobytu, języka i zatrudnienia.



Dla pracodawców reformy oznaczają konieczność wcześniejszego planowania zasobów ludzkich. Międzynarodowe zespoły HR muszą uważniej monitorować terminy ważności zezwoleń i uwzględniać obowiązkowe szkolenia językowe na długo przed upływem sześciu lat. Szybsze ścieżki dla osób o wysokich dochodach i absolwentów dają ulgę kluczowym menedżerom i specjalistom R&D, ale tylko pod warunkiem, że dane płacowe, uznanie dyplomów i rozliczenia podatkowe są bez zarzutu. Zlecenia trwające cztery-pięć lat – powszechne w sektorach ICT, górnictwa i energetyki – mogą teraz nie wystarczyć do uzyskania stałego pobytu, chyba że firmy zmienią cykle rotacji lub szybciej przekształcą pracowników na lokalne umowy. Brak stałego statusu może zwiększyć koszty rotacji, ponieważ pracownicy opuszczający Finlandię na ponad dwa lata stracą zezwolenie zgodnie z nowymi przepisami.

W najbliższym czasie fińska Służba Imigracyjna (Migri) spodziewa się fali wniosków składanych na ostatnią chwilę przed 8 stycznia. Migri zapowiada priorytetowe rozpatrywanie zgłoszeń złożonych jeszcze na starych zasadach czteroletnich, ale ostrzega, że czas oczekiwania może się wydłużyć ponad obecne średnie sześć miesięcy. Agencja zatrudnia 40 dodatkowych urzędników i wydłuża godziny pracy call center w Helsinkach, aby sprostać zwiększonemu zapotrzebowaniu.

Sąsiednie kraje UE uważnie obserwują zmiany. Dania i Holandia wprowadziły podobne wymogi językowe i zatrudnieniowe w 2025 roku, a Szwecja rozważa własne zasady sześciu lat pobytu. Ruch Finlandii wzmacnia więc nordyckie podejście do imigracji „przez pracę”, z bardziej rygorystycznymi kryteriami integracji niż minimalne standardy określone w dyrektywie UE 2003/109/WE dotyczącej rezydentów długoterminowych.