Wiza dla cyfrowych nomadów zyskuje na popularności, ale prawnicy w Brazylii obawiają się luk w przestrzeganiu przepisów

Dwulateczna wiza dla cyfrowych nomadów w Brazylii przestaje być ciekawostką: według lokalnych organizacji turystycznych zdalni pracownicy wnieśli do Rio, Florianópolis i São Paulo 1,2 miliarda reali w 2025 roku. Aby to wykorzystać, kilka stanów wprowadza „pasy nomadów”, które łączą zniżki na coworking z szybkim wydawaniem CPF.

Jednak prawnicy imigracyjni ostrzegają, że szybki wzrost ujawnia szare strefy. Wielu wnioskodawców przyjeżdża z dochodami z freelancingu lub luźnymi umowami, które brazylijskie konsulaty mają trudności zweryfikować. Inni zostają ponad 183 dni i nieświadomie stają się rezydentami podatkowymi. Ostatnie wyjaśnienia rządu pozwalają na zgłaszanie osób zależnych w tym samym wniosku oraz umożliwiają freelancerom składanie notarialnie poświadczonych oświadczeń o dochodach zamiast apostilowanych umów, ale audytorzy zauważają, że procedury różnią się znacznie między konsulatami.



Dla międzynarodowych pracodawców atrakcyjność wizy jest oczywista: pracownicy mogą pracować w godzinach latynoamerykańskich, nie wywołując obowiązków związanych z brazylijskimi podatkami czy składkami, pod warunkiem, że stosunek pracy pozostaje za granicą. Dlatego zespoły HR testują krótkoterminowe centra projektowe w Recife i Curitiba.

Najlepsze praktyki szybko się rozwijają. Specjaliści zalecają prowadzenie 12-miesięcznego licznika dni pobytu, budżetowanie około 400 USD na tłumaczenia i apostille na osobę oraz rejestrację w Federalnej Policji w ciągu 90 dni od przyjazdu, by uniknąć kar. Sugerują też wprowadzenie klauzuli repatriacyjnej w umowach na wypadek niezamierzonego powstania rezydencji podatkowej.

W obliczu konkurencji ze strony innych krajów (Kolumbia, Argentyna), które w 2026 roku wprowadzą podobne wizy, zdolność Brazylii do zaostrzenia wymogów bez utraty atrakcyjności zadecyduje, czy utrzyma pozycję lidera w wyścigu nomadów cyfrowych w Ameryce Południowej.